- Kategori
- Gündelik Yaşam
Huzur mu? Huzur ne arar burada

Bir yılgınlıkla uyandım bu sabah. Güzel şeyler duyup, iyi hissederek uyuduğum bir günün ardından tamamen aksi bir ruh hali içine sürüklendim. Tahammül sınırlarımı resmen ve hile ile zorluyorlar, bunu farkettim. Bugün bu ülkenin vatandaşı, bilinçli bir vatandaşı olarak uyanmak, beni mutlu etmedi.
Gerçekten bıktım. Bitmek bilmeyen sözlü atışmalardan, bıktım kimin haddinin ne olduğuna haddi olmayan insanların ahkam kesmelerinden… İstifaya davet etmek sözcük olarak hepimizin bildiği İngilizlerin lütfen kullanarak yaptığı kabalıklara benziyor. Bilmem anlatabildim mi? Bu ülkede gariban fikirli adamlar söz sahibi olmuş, dünün iti çakalı onurlu bir mertebedeki insanlara dil uzatabilme cüretini gösterebilir hale gelmiş. Vay yazıklar olsun. Ama benim içim acıyor, tahrik ediyor beni. İşte o zaman başlıyorum ki, bu ülkede yönetici olmak için can atmaya. Çünkü inanın gerçekten bunaldım.
....
Kimsenin işine gelmiyor nedense düzenli bir hayat. Herkes bir çılgın bir deli olmak peşinde. Toplumun çivisi çıkmış. Şimdi anlıyorum ki, neden Birleşik Devletlerde psikoloji okuyanların sayısı, tüm mühendislik bilimlerinde okuyan öğrencilerin sayısından bile fazla. Sosyal bilimler bir yalan değil elbette. Güzel çözümlemeler yapılıyor bu bilimler yardımıyla. Bizim toplumumuzun da buna ihtiyacı olduğu da gün gibi ortada. Ayrımcılık almış başını gitmiş ama bunu yaratanlar ezikler olmuş. İnsanlar kötü olabilir, kötülük yapabilirler, ama en tehlikeli oldukları zamanlar kompleksli oldukları zamanlardır. O aşağılık duygusu ne zaman ki içlerine düşüyor, ah o zaman kıyım başlıyor. Ben gidişattan gerçekten çok rahatsızım.
Bir gün de çıkıp;
-Evet Ermeni soykırımı yaşandı diyebilmeliyiz. Bakalım kim ne diyecek?
-Avrupa Birliği medeniyet seviyesini kabul ediyoruz ama birliğe girmek istemiyoruz diyelim ha.
-Kürt sorunu diye bir şey yoktur, açılım vs bunları ortadan kaldırıyorum, her türlü devlete karşı olan eylem “idam” ile cezalandırılacaktır diyebilsek?
-Kıbrıs, işinize gelirse desek? Omuzlarımızdan o yükü atsak?
-Filistin, umrumda değil diye haykırsak? Ne faydanız oldu bize zarardan başka ey Filistin Halkı? Biz mi size topraklarınızı satın İsraillilere, sizi kurtarırız dedik?
Dünya sahnesi cesaret ister, bu ülkeye gerçekten iyi şeyler yapacaksan, bunun gibi sorumlulukları alabilmelidir bir hükümet başkanı. Rica etsen halkından, sana borçlarını ödetir, dünyayı ayağına serer.
Ama dedim ya ben gerçekten çok bunaldım bu terörden, ayakları üzerinde duramayan ekonomiden, sorunlardan, cahilliklerden..Canım acıyor artık. Hayret ile cahillikleri izlemekten yoruldum.
Birşeyler yapılmalı artık, bir tek başına küçük ama milyon birlerle birleşince çok anlamlı bir sayı. Oyunuzu vicdanınızı da hesaba katarak kullanın bir dahaki sefere. Bu ülkeyi ileri taşıyacak ya da hadi onu geçtim en azından geri götürmeyecek bir iktidar seçin. Lütfen! Çünkü ben gerçekten üzülüyorum. Hayallerimi baltalıyorlar, beni kolsuz kanatsız bırakıyorlar.