- Kategori
- Gündelik Yaşam
İçerlek haller
Oruç tutamıyorum ama tutanlarla birlikte sofrada şükrederek heyecanla beklemeye bayılıyorum. Gürültü patırtı içinde gidip gelen tabakları, sıcak çorbaları, pofidik pideleri, özenle hazırlanmış iftar sofralarını, sofraları şenlendiren hikayeleri, hikayelerin parçası olan herkesi çocuk gibi izlemeyi çok seviyorum.
Bu yıl ramazanın ilk günü yalnız başlıyor benim için. Akşam olunca pidemi alıp, güzel bir kahvaltı sofrası hazırlıyorum kendime. Çayım fokurdarken, karşı evlerdeki telaşları izliyorum gizliden. Herkes gibi ezanı beklerken birden içim buruluyor, çok sevdiğim yalnızlığıma ve tek kişilik soframa ilk kez içerliyorum...*
***
Her öğlen gittiğim cafe’de dikkatimi çeken esmer adamın son günlerde gelmediğini fark ediyorum. Sert ifadesini anında bozan aydınlık gülümsemesi ile verdiği selamını özlüyorum. Adamın haberi yok ya kırk yılda biri dikkatimi çekmiş niye gelmiyor, herhalde eski sevgilisiyle barıştılar diye düşünüyor, fırsatını bulmuşken içerliyorum...
***
Yazılarımı keşfedip takdir mesajı atan, mesajı sayfamda başköşede bulunan, üstümün de üstü film yapımcısı komşum oyunculuğumu keşfedip de hala bir rol teklif etmedi diye vallahi gönül koyuyorum. Yoğunluğundan kendisini bulup gönlümün halini aktaramadığım için otoparkta arabasını her görüşte sanki Oscar kaçırmış hissine kapılıyor, içerliyorum…
***
İçerleyecek yer arıyorum son günlerde kendime, ararken de buluttan sebep olsa buluyorum. Durumumun nedenini aslında çoğu insan tahmin ediyor. O ise istemiyorum ama yine geliyor.
O gelmeden olmuyor, zaman dönmüyor. Benim bu depresif, içerlek hallerim bitmek bilmiyor. Dokun ağlayayım, söyle sinirleneyim şeklinde dolanıyorum. Eylül dedin mi bu hal otomatik olarak başlıyor, kalemimden hep benzer yazılar çıkıyor.
“Gelmesini istemiyorum”
http://blog.milliyet.com.tr/Blog.aspx?BlogNo=62146
Çatlak, cadı bildiğin ben terkedilmiş sevgili tadında dudaklar titrek, bakışlar uzaklara dalmış sanki mahzun bir prenses oluveriyor. Hay Allah’ım şimdi delireceğim, anlatırken bile bu durduramadığım manik depresif haller de neyin nesi oluyor?!!
Görüldüğü gibi dikkatim çok çabuk dağılıyor, radyolar inadına hüzünlü çalıyor, sabahlar serin oluyor, her daim gözümden uyku akıyor, denizin rengi, çırpıntısı değişiyor, rüzgar yakaladı mı ısırıp geçiyor, akşamları ayaklarım üşümeye başlıyor, hava erken kararıyor, aklıma durduk yerde gideli çok oldu ya sevdiğim adam geliyor, ben benle yuh artık diye dalga geçiyor, benler arası kavga çıkıyor, suratım asılıyor, ben dahil insanlar gülüşüme hasret kalıyor.
Dert dinliyorum dertleniyorum, çocuklara bakıp ağlıyorum, ağlayınca gözlerimin şişmesine engel olamıyorum, evimden çıkmak istemiyorum, siyahlara bürünüyorum, romantizmi bile hoş karşılıyorum velhasıl sonbaharın gelmesi ile birlikte içinde bulunduğum bu hallerden ötürü kendime içerliyorum.
* : Yüzsüz iftar garibanını ilk sevindiren yazıyı okumadan halimi hisseden ve davet eden şahsi editörüm Handuş oldu. Empati kurup da bana sempati duyduğunu elimde değil belirtmeden geçemiyorum.
- Toplam blog
- : 118
- : 1607
- Kayıt tarihi
- : 15.01.07
Bir fikirden bir başka fikre, gerçeği bulana kadar bir halden başka bir hale geçip duruyorum. İncede..