- Kategori
- Şiir
İki Yaka
evvel kar taneleri gibi döndürüp, savururken beni
sûretini göremediğim s e n
yaşamsal nabzımda atmıyorsun şimdi
ay gülümsüyor sularımda artık
acıdan tatlıya dönüşüyor her lokma
doğadaki harmoninin içinde duyumsayamadığım
saklıda kalanlar sızıyor çatlağından
bahar şarkılarının ahenkli ritminde yüreğimin
yaşama kanat açışını seyre dalmış bedenimle ruhum
hayatın sesini dinliyor
bir bir çözülüyor boğazımdaki yumrular
içimde, bir tırtılın kelebek olma azmi
sanki gözlerimde başka bir dünya var
öyle bir söküldün ki yüreğimden
gitme kal dediğim yenik zamanların acısı
bir zafer duygusuyla derinde yitiyor
elveda hüzün derken
içimi, kadifemsi bir mutluluk sessizliği kaplıyor
ve sonra saçlarımda bir el
düzeltiyor düş dağınıklığımı
içinde kök salamadığım
meyvesini yiyemediğim, yasak bir cennette gibiydim
bari güneşin resmi kalsaydı derken
o da gitti mecburiyetten
“el çek tabip el çek yaram üstünden
sen benim derdime, devâ bilmezsin”*
bu onmaz bir yara kalıcı hasar
dönmez ki yeşile, zamanın sararttığı yapraklar
düş/çü düşümden, artık gece yolcusuyum ben
ömrümün baharlarında kaldı baharım
sisini geçemedim sabahın
geceye geri sayıyor zamanı ayaklarım
bir tek beni aldatmayan yalansız yalnızlığım(ı)
bilirim /kendime mecnunum leylâya eş'im
aşkın/ ölümün iki yakası(nda)
kış güneşinden birer demet /ü ş ü d ü m anne
kanıyor, çocuk dizlerim(e) yenik düştüm
hükmünü yeniden sürmede siyah / kirlendi naif beyazım
artık vakit geç, yol dönülmezlerde
kırmızı gözleri harlandı ateşin
çapraz kuşatmadan cümle aşklar yıkıldı üzerime
düşlerim batık bir gemi / sonsuz esârete yolum
ömrümün avazında kaldı gür sesim
düş/çü düşümden /kanmam / ben gece yolcusuyum...
*(Erzurumlu Emrah)
7 Nisan 2010
Hâdiye Kaptan
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
- Toplam blog
- : 467
- : 145
- Kayıt tarihi
- : 16.05.11
Güzel Sanatlara tutkulu, Türk sanat müziği hayranı, deniz ve İstanbul âşığı şiiryazar bir fâni....