- Kategori
- Sinema
Issız adam yaraladı

Üç cigara kesmedi, ılık duş da aldı, sinirleri yatışmadı. Ağlamaya, öfke duymaya devam ediyordu gecenin bir yarısında.
Henüz gençliğinin baharında, beyaz kağıtlar kadar temiz duygularını, geleceğe dair umutlarını, gökkuşağı renklerin sonsuz varyasyonları kadar olan hayallerini ellerinden alan ebeveynlerine sitem ediyordu durmaksızın...
Yaşadığı karşılıklı aşk ve sevgisini sevdiğiyle birlikte besleyip sonsuza taşıyorlarken mutluluğa dair büket misali tüm güzelliklerini önce şevkatle, olmayınca zorbalıkla, şiddet kullanılarak elinden alınan adamdı ağlayan..
"Issız adam" filminden sonra oldu bunlar..
Film'de oysa erkek oyuncu kendi isteğiyle terkediyordu -yapay-sevdiğini... Yapay diyorum çünkü film'deki kadın partner oyuncusunun aşk'a olan bağlılığını, sevgisini nasıl süsleyip karşısına sunduğunu görememiş. Aptal bir karakterdi erkek oyuncu bu filmde...
Film ile yukarıda ağlayan adamla nasıl bağlantı kurduğumu soruyorsunuz değil mi?
Filmde, bunca güzel yaşanmışlıklardan sonra hiç kimsenin etkisi altında kalmadan, tamamen kendi aptalca mantığıyla erkek oyuncu, kadın oyuncuyu terkediyor, yukarıdaki ağlayan adam'ın karşılıklı sevgisi ise ebeveynleri tarafından alınıyor.
Ne kadar acı değil mi, insanın en önemli varlığı ailesi tarafından yaralanması?