- Kategori
- Kişisel Gelişim
İyi desinler

Onu ne zaman görsem aklıma o sözleri gelir. Boyalı siyah saçları, bir genç kız edasıyla bakışı ve hep gülen yüzü. Düriye Hanım.
Yıllar önceydi. İşyerinde temizliğe geliyordu. Temizlik için odama girdiğinde gözlerinin kan çanağı gibi kıpkırmızı olduğunu görmüş sormuştum sebebini. "Filanca abla bana kırıldı" dedi. Bahsettiği kişi aynı işyerinde bir üst katta çalışıyordu. Daire Başkanıydı. "Neden?" dedim. " Ona temizliğe gidiyordum arasıra hafta sonları ama, bu hafta işlim çıktı. Son anda gidemedim. O buna çok üzüldü. Yıllardır beni temizliğe alırdı." Duriye Hanım ağlamaya başladı tekrar.
Oysa bunda ağlanacak ne vardı ki. "Ablamın kalbini kırdığım için çok üzüldüm. Mecburdum ama onun da misafiri gelecekmiş gidemedim işte bana sitem etti." Hem ağlıyor hem konuşuyordu. Ablamın kalbini kırdığım için çok üzüldüm dedi. Ben teselliye çalışıp "olabilir ne olacak ki insanlık hali". Desem de ikna olmuyor ağlıyordu.
Sonra o kelimeleri söyledi "İyi desinler." Ben anlayamamıştım "ne dedin?" dedim. "İyi desinler abla. Ben öldükten sonra iyi desinler tek isteğim bu" dedi.
Çok şaşırmış öylece kalakalmıştım yerimde.
Meselenin özü buydu işte. Bu basit kelimelerde gizli o derin felsefe.
"Ben öldükten sonra arkamdan iyiydi desinler".
Çok etkilenmiştim. Bilinen ama fazla üzerinde kafa yorulmayan hayatın , davranışların "özü". Sınavımızdaki amaç.
Doğum, gençlik, yetişkinlik dönemi, devamı, Eğitim, çalışma, evlilik hayatı ve bir yığın rol. Anne, kardeş evlat, komşu, eş memur vs.vs. roller farklı, rolün amacı tekti. Bu kısa ve çetin ömrün sonunda kaçınılmaz olan başımıza geldiğinde ve sonsuzluğa gittiğimizde, hiçkimsenin bizim gücümüz mevkimizden korkmasına gerek kalmadığı varlığımızın bu Dünya üzerinde sona erdiği zamanda, geride kalanlar arkamızdan hissederek ve inanarak, kalben ve zihnen "iyiydi" diyecekler miydi
Allahın huzuruna sayısız hayır dualarını mı sayısız bedduyı mı arkamıza alarak çıkabilecektik.
Gerisi, en güzel ev, en yüksek mevki, en güzel yüz, evlatlar, vs.vs. Hayır bunlar bu sahnenin çok önemli ve sevgili dekorlarıydı ama birer illüzyondu sanki.
Hep bilir ama çabuk unutur zor hatırlarız. Fıtratımız da zaten insanların ölüme fazla kapılmaması özenmemesi için böyle yaratılmış Lakin bu gerçeğin böyle sade ve bir o kadar anlamlı dile getirilmesi gerçekten de sayfalarca yazıdan çok daha etkili değil mi.
"Öldükten sonra, İyi desinler"