- Kategori
- Mizah
Kaçıncı bahar
TV kanallarındaki çöp çatan programları sayesinde, bütün zombiler görücüye çıktı. 87 buçuğu yeni bitirtmiş. Dört karı eskitmiş. Adam çivi gibi maşallah. Beşinciye talip. Hazırda bekleyen biri var. Hemen atlıyor adamın üstüne. Program sunucusu soruyor: - Mübeccel teyze, Mürteza efendinin neresini beğendiniz. - Valla, Mürtezanın titrek, titrek konuşması beni çekti. Bir de yakışıklı olması. Evi var, arabası var, emeklisi var. Yaşı da tam benim istediğim gibi. 87 buçuk. 88 i görürse iyi. Görmezse, o daha iyi. – Nası yani? - Demem o ki, nasip işte. Benimkiler hep erkenden göçüyorlar. Bu da öyle olur diyorum, inşallah. Nası yani?
- Yani, tam mercimek fırında, bi bakıyorsun, Mürteza gitmiş. – Nası yani. – Ne nasıl, işte bildiğin gibi, kalp, nefes darlığı, vıyakra, mesir macunu, aşırı stres, heyecan, afrodizyakların yan etkileri bunlar. Sabaha kadar uğraş, didin, sabaha abbas yolcu.. – Yani Mübeccel teyze, sende az değilsin. Çağıralım mı Mürteza efendiyi? Ve Mürteza ekranda. Sağ elde baston. Sol el, sol dizin üstünde darbuka çalıyor. Ayaklar titrek. Adam oturduğu yerde kolbastı oynuyor. –Hoş geldin Mürteza amca. Nasılsın? Mübeccel teyze sana talip, ne dersin, açalım mı paravanı? -Aç kızım aç. Ben aslında sana talibim. Ama Mübecceli de bi görelim bakalım.
Ve paravan açılır. Mürteza il Mübeccel bakışırlar. Mürteza nın her yanı kolbastı oynamaktadır. Mübeccel, alttan, alttan Mürtezayı süzer. Mürteza sorar: -Yaşınız kaç Mübeccel hanım? Mübeccel cevap verir.- 69 efendim. – Oh, oh, bende severim. –Neyi seversiniz efendim? – 69 u, severim, seninle iyi anlaşacağız galiba.
- Toplam blog
- : 820
- : 326
- Kayıt tarihi
- : 02.10.08
Nerede, nasıl, ne zaman, umursamıyorum. Bir şekilde dünyadayım, yaşıyorum. Hayatı seviyorum. Tanr..