- Kategori
- Gündelik Yaşam
Kadının Adı 'yok'

“'Yok’ sözcüğü pek sevimli değil biliyorum ama yıllar önceki yazınızı bugün de köşenizde kullanabilirseniz ve okuyanlar, ‘gerçekten de böyle’ diye başlarını iki yana sallarlarsa, evet, değişen bir şey yok demektir.”
* * *
Bizlere bağırmadan da konuşulabileceğini öğretmeye çalışan, kadınla erkeğin iki zıt kutup değil, aslında aynı yöndeki doğruların farklı değerleri olduğunu anlatmaya uğraşan, sadece kadın erkek de değil, yeryüzündeki tüm canlıların birbirleri üzerinde üstünlük kurma hakkı olmadığını telaffuz edendi.
Birçok şeyde olduğu gibi, O’nu da yanlış anlamıştık. Bir üstünlük savaşı verdiğini, bir kitleye düşman olduğunu, ayrışmaya yol açacağını düşünmüştük hep.
Bilhassa yeni yetme feministlerin, O’nun kitapları arasında referans cümleler arayarak, akıllarınca kişilik savaşımı verdiği fotoğraf kareleri var hafızamda. Oysa öyle değildi işte. Ne o referans cümleler arayan yeni yetmeler, ne de “bu kadın bizden niye bu kadar nefret ediyor” diyen bıyıklı abiler anlayamamıştı O’nu.
O, ne bir nefret oluşturmaya çalıştı ne de üstünlük.
‘Değişen bir şey yok’
“’Yok’ sözcüğü pek sevimli değil biliyorum ama yıllar önceki yazınızı bugün de köşenizde kullanabilirseniz ve okuyanlar, ‘gerçekten de böyle’ diye başlarını iki yana sallarlarsa, evet, değişen bir şey yok demektir.”
* * *
Çok acı bir şey olsa gerek, yıllarca anlatmaya çalıştığınız bir şeyin hiç anlaşılamamış olduğunu görmek ve ‘gitmeye’ hazırlandığınız zamanda bile, aslında başladığınız yerde durduğunuzu bilmek.
Çok acı bir şey olsa gerek, olmadığınız karakteri size zorla giydirmeye çalışması birilerinin.
Erken veda
Dün öğle saatlerinde, haber bültenlerinde sızladı içim. “Duygu Asena artık yok”… “Her ölüm, erken ölümdür” cümlesi bir kez daha döküldü dudaklarımdan. Yıllar öncesinde yazdığı satırlar uçuştu zihnimde…
* * *
“Kimbilir erkek ve kadın, aşk konusunda bir orta noktada buluşabilselerdi her şey daha iyi olabilirdi. Örneğin ‘bağlanma’ sözcüğü bir ‘özgürlük kavramı’ olarak görülmeseydi, insanlar, hazır birbirini bulmuşken, birbirlerine bağlansalardı, ama bağlanırken de birbirlerine gelecek için sözler vermeden ve söz istemeden bunu yapabilselerdi daha doğal olmaz mıydı beraberlikler? … Kadın sevgilisi uğruna kendini başka dünyalardan soyutlamasa, erkek sevgilisi uğruna biraz başka şeyleri ikinci plana atabilse, belki buluşacak bir orta nokta bulunurdu.”
Güle güle
Bu sözler bir kez daha geçti zihnimden. Yine Duygu Asena’nın kendi kaleminden olsun vedası:
“’Yok’ sözcüğü pek sevimli değil biliyorum ama yıllar önceki yazınızı bugün de köşenizde kullanabilirseniz ve okuyanlar, ‘gerçekten de böyle’ diye başlarını iki yana sallarlarsa, evet, değişen bir şey yok demektir.”