- Kategori
- Şiir
Kar Can'a oldu yorgan

alıntı
Bu nasıl kış, bu ne beyaz kar,
Her yer kapalı, ne yol , ne iz var,
Tipi var, sis var, kapanmış yollar,
Can'ı çığ götürmüş diye sesler var,
Ellerde kürekler, omuzlarda kazmalar....
*****
Göz gözü görmüyor, koşanlar var,
Sesler geliyor ağıtlar, oğultular,
Can'ı kar almış, götürmüş çığlar,
Can için yanıyor, fenerler, lambalar,
Dört bir yandan, Can'ı canlı arıyorlar....
*****
Ağlıyor yakınlar, analar, babalar,
Gözü yaşlı kardeşler, bacılar,
Arşa ulaşıyor feryatlar, figanlar,
Öyle bir acı ki, semalar bile ağlar,
Gözlerden damlıyor yağmurlar....
*****
Dağlanıyor, parçalanıyor yürekler,
Uzamış bitmiyor karanlık geceler,
Nerede kaldı gelmiyor sabahlar,
Can'a yorgan olmuş beyaz karlar,
Can'ın buzlu bedenini artık bulsunlar....
*****
Ne yazık ki Can'ın cansız bedenini buldular, evlerine getirdiler. Anasına yaşıyor dediler, Ana yatak yorgan getirdi, Can üşümesin yatırın dedi. Sütünü ateşe koydu kaynattı bir tas süt getirdi, Can'a süt içirin dedi. O an da kalabalıktan bir kaç kişi dayanamadı ağladı. Anne üzülmeyin dua edin Can iyileşsin bir ineğim var onu Can için kurban ederim. Bu kez tüm köylüler ağladı. Alhah'ın emrini kabul etmezmisin Can öldü dediler..
Mehmet BURAKGAZİ / MERSİN