- Kategori
- Şiir
Karanfil uykusu
benden önce söylenmiş bütün sözler
turkuvaz...
tablette kokluyorum ateşte yanıp
yekzeban kaylule dalmış karanfili
ne varsa hanuman pamuk ipliğinde revan
yiten kirmene dolanmış pervane alın yazısı...
diye diye gölgeye toplanıyor
ayak izim...
perçinledim yine sesimi
kağıt üstüne kağıt
yükseldikçe gözümden düştü
putperest çığlıklarım...
sağır elli bir rüzgardı
saçlarıma dokunup geçen
içimde yel değirmeni...
önce sağa
sonra sola
sonra tekrar sağa hapsettim düşlerimi
ömür kesat
geçtim
eslerinden hayatın...
habis bir çıban başıyım biliyordum
kara merhem sürüyordum dilime
karanfil acıyordum...
buz koyup
farketmeden ölüyordum
nüfuz sayımında kendimi
yekünden düşüyordum
merasimsiz yeşil bir şal atıp
tepeden tırnağa...
bin sen'e yanıyordum...
çünkü tek gamdan lal sesiyle giriyordum
sol anahtarsız besteye...