- Kategori
- Dünya Mutfakları
Kart tavuk çorbası
Kısa bir iş için üç günlüğüne gittiğim Çin Halk Cumhuriyetinin Yangzhou şehrinde, Çinli arkadaşlarım beni öğle yemeğine götürdü. Benim gözümde son derece egzotik bir yemekti zira zaten egzotizmin göbeğindeydim. Dünyanın en yaşanabilir şehri olduğu söylenen Yangzhou’nun aynı zamanda mutfağının da meşhur olduğu söylenir, doğruymuş.
Uzatmayalım, tek kelime ile beş kişilik bir ziyafetti. Bilenler bilir, Çinlilerin misafirlerini itibar göstergesi olarak götürdüğü tek masalık odalarda yenen, etrafınızda garsonların kendini ziyan ettiği yemeklerden.
Merak ettim ve hesabın kaç para geldiğini sordum. 170 yuen (30 YTL) olduğunu öğrenince doğrusu hayretimi gizleyemedim. Bu da herhalde Yangzhou şehrinin yaşanabilirliğinin başka bir göstergesi olsa gerek diye düşündüm.
Yangzhou’da işlerimi hallettikten sonra Pekin’e uçakla gitmek üzere 1,5 saatte karayoluyla Çin’in eski başkenti Nanjing şehrine geldim ve Çin’deki son gecemi geçireceğim otele yerleştim.
Nanjing Çin’in eski başkenti (Nan-Jing=Güney başşehri, Bei-Jing=Kuzey başşehri) olan bir metropol olduğundan yabancılar için yaşamın daha kolay olması gerekir diye düşünüyordum.
Sokaklarında kaybolmadan ve salaş restoranlarında yemek yemeden bir şehri gördüm diyemeyen sapıklardanım. Otelden yürüyerek ayrıldım ve ara sokaklara dalmama gerek kalmadan cadde üzerinde “eşiği aşınmış” bir restoran buldum ve girdim.
Yemek konusunda oldukça liberal olduğumdan değişik ve lokal bir şölene daha kendimi hazırlamıştım.
Masaya oturur oturmaz önüme içinde taneler yüzen yeşil çay (öyle içilir) ve menü koyuldu.
Türkçe menü beklemiyordum ama aklımdan İngilizce menüleri vardır herhalde diye geçirdim, fakat bu düşüncemi garson kızlara anlatmak yaklaşık 10 dakikamı aldı. Portekizce veya Fince bir menüden seçim yapmak zorunda kalsanız en azından garsonun söylediğini menüden takip edebilirsiniz ama Çince menü çok ümitsiz bir durum.
Kakara kikiri, gırgır şamata arasında meramımı anlatmaya inat ettim. Mutfağa gidip “bundan, şundan ve şundan” demeyi göze almıştım. Bu niyetimi sessiz sinema yöntemiyle izah etmeye çalışırken birisi cep telefonunu konuşmam için bana uzattı.
Telefondaki bey bana İngilizce konuşarak nasıl yardımcı olabileceğini sordu, ben de izah ettim. Yakınlardaymış, “bekleyin geliyorum” dedi ve hakikaten 5 dakika içinde geldi.
Dükkanın sahibinin dostu olduğunu, ne yemek istediğimi sordu. Ben her zaman yaptığım gibi “buranın nesi özeldir” diye sordum.
Dükkanın adının “yaşlı tavuk” olduğunu, bu dükkanın tavuk çorbasının ünlü olduğunu, onu tavsiye ettiğini söyledi. Ben piliç çorbası (İngilizcede yemeklerde hiç tavuk kelimesi geçmez, hep piliç denir) dedikçe o tavuk diye düzeltti ve sonunda çorbayı sipariş ettik.
Yalnız, bu tavuklar doğal ortamlarda yetişen tavuklar olduğundan bu çorba 50 yuen’dir dedi. Öhhö öhhö falandan sonra çorbanın üzerine balık yiyebileceğimi izah etmeye çalıştım ama oranın spesiyalitesi olmadığı için tavsiye etmedi. Sana ne be kardeşim!
Ben erişteyi tercih ederdim ama onun tavsiyesi ile pilav söyledim. Neyse ki kendi seçeneğim olarak daha önceden bildiğim tavada az kızartılmış sebze ısmarlayabildim. O da İngilizce tarif edebileceğim tek Çin yemeği olduğundan.
Bugünü de beyaz etli çorba ve sebze ile sağlıklı bir akşam yemeği ile geçirmek, doğrusu o kadar fena fikir de değildi.
Süpermen gibi yetişen Çinli arkadaş siparişi verince görevini tamamladı ve afiyet dileyip ayrıldı.
Birazdan çorba geldi ama orta boy bir güveç tenceresinin içinde. Çorba derken, yarım tencere suda yüzen ayakları kesilmemiş yarım kart tavuk ve içinde karalahanamsı bir şeyler var.
Pilav diye gelen şey, pirinç lapasına kurban olsun.
Önüme konan üçüncü tabaktaki söğüş salatalıklar da benim “tavada kızarmış sebze” siparişinin bir çeviri kurbanı olduğunu açık kanıtı olarak dimdik duruyor.
Ama Allah için biramın yanına çerez için verdikleri fıstıklar fena değildi ama azıcık tuzlu olup, üstüne karabiber ekilmemiş olsa daha da iyi olabilirdi.
Neyse, fazla ufalanmadan 100 yuen’i ödeyip çıktım.
Hani, Çin’e bir daha ne zaman geleceğimi bilsem ya da Çin’de bir öğün yemek daha yiyebilecek vaktim olsa içim bu kadar cız etmezdi.
Yakınlarda Nanjing’e gidecek soydaşlarımdan dileğimdir;
Çinli arkadaş tur rehberi olup adı Xie (şiye okunur) Guo Jun’dur. Telefon numarası bende mahfuz.
Öcümü onun yanına komayın ve ne derse tersini yapın.
Not : Yangzhou’daki ziyafetteki çeşitlerden biri kurbağa idi ama yazının o kısmının havasına denk düşmediği için bunu ifşa etmeyi dip not’a bıraktım.
- Toplam blog
- : 130
- : 2132
- Kayıt tarihi
- : 28.06.06
İnsanın kendini anlatması zor, gereksiz de! Yaptığı işlere bakmak yeter, ne gerek var fazla i..