- Kategori
- Anılar
Kelebek olasım geldi

Çocukken bir kelebek olmayı hayal ederdim zaman zaman.
Canım sıkılınca, kendimi çaresiz hissedince ve kafamda kavak yelleri estiği dünemlerde kendimi bulmaya yol yordam aramaya çalışırken kanatları rengârenk ve eşsiz güzellikteki desenleriyle beni farklı bir dünyanın içinde hissettiren narin bir kelebek olmayı düşlerdim.
İstediğim yerlere uçabilmek, en güzel çiçeklerin üzerine konabilmek, uzaklara, çook uzaklara gitmek, yükselebildiğim kadar yükselip, tarlaları, bahçeleri, evleri yüksekten seyretmek isterdim.
Yorulunca mutfağımızın camına konup annemi, babamı seyretmek isterdim.
Şimdi içimdeki çocukla sohbete dalınca, bana kelebek olmak istediğim günleri anımsattı da, paylaşmak istedim sizlerle.
Çok uzun zamandır kelebek olasım falan yoktu.. Şimdi nedense yeniden kelebek olasım var.
Yine rengârenk tül gibi kanatları olan, güzel bir kelebek. Ama ne o eski evimiz var şimdi, ne bahçemiz ne annem ne babam...