- Kategori
- Siyaset
Keşke(!) Olsa...
T24 yazarı Sayın Yalçın Doğan, “Aydınlarla barışmayan iktidar olamaz” başlıklı yazısında, bizlerin belki de artık en çok görmeyi arzuladığımız bir tabloyu resmediyordu.
Yalçın Doğan, yazısında rahmetli Süleyman Demirelli siyaset dönemlerinden anılarıyla bezediği çok güzel ayrıntılara yer veriyordu. Yaşım itibariyle Sayın Süleyman Demirel’in siyaset dönemlerine pek vakıf değilim. O dönemlerde daha henüz gelişme çağında olduğumdan ve hâliyle siyasete de ilgim olmadığından, geçmiş dönemleri işte o dönemleri yaşamış yazarların kalemlerinden öğrenmiş oluyoruz.
Süleyman Demirel için de zaman zaman çok eleştirel yaklaşımlar serdedilmiş, demokrasinin yanında yer almadığı, özellikle 28 Şubat döneminde ordu ile birlikte hareket ettiği ifade edilmiştir. Ama, Sayın Doğan’ın yazısından öğrendiğime göre, gerçekten de Süleyman Demirel, gerçek bir “demokrat”mış.
Aslında gelmek istediğim nokta siyasetçilerimizin, bugünkü siyasetçilerimizin, neden “gerginlikten” ve “cepheleşmekten” beslendikleridir! Neden; şimdiki politikacılarımız olsun, bürokratlar olsun, belirli mevkiîlerde yer alan şahsiyetler olsun hoşgörülü olamıyorlar? Eğer, demokrasi farklılıkların bir arada ahenk içinde varolabilmesi ise, o zaman bu demokrasiyle idare edilen toplumlarda eleştiri de olmalıdır, taşlama da olmalıdır.
Yine okuduğum bir haberde, dünyaca ünlü piyanistimiz Fazıl Say annesini kaybettiğinde, cumhurbaşkanı Sayın Erdoğan, Fazıl Say’ı arayarak taziyelerini iletmiş.
Fazıl Say da 18 Ocak günü düzenleyeceği ‘Truva Sonatı’ Ankara Prömiyerine, cumhurbaşkanı Sayın Erdoğan’ı davet etmiş.
Şimdi merakla beklenen, cumhurbaşkanının bu davete icabet edip etmeyeceği?
* * *
Ah keşke cumhurbaşkanı Erdoğan, bu davete icabet etse…
Ben, gerçekten de bu davete katılmasını çok isterim. Toplumumuz gerçekten de çok gergin. Bunu laf olsun, satırlar dolsun diye ifade etmiyorum. Sosyal medyada olsun, internet sitelerinde olsun, video-haberlere baktığınızda, video-haberleri izlediğinizde, insanların nasıl sinir küpüne döndüğünü göreceksiniz.
Toplum nasıl rahatlatılacak?
Evde, işyerinde, diğer sosyal ortamlarda iyice gerilmiş, stres altında patlamaya hazır insan yığınlarının gerçekten bir “üstele” ihtiyacı var.
Gerçekten de bazen “sembolik” davranışlar, mimikler, karşılıklı jestler, toplumun gazını almada mükemmel “fırsatlardır”.
Yıllar önce habertürk gazetesi yazarı Sayın Fatih Altaylı da, aynı duygularla bir yazı kaleme almıştı. Sayın Altaylının ‘Bir ütopyam var’ isimli yazısı, gerçekten de çok naif bir yazıydı. Burada, şimdiki politikacılarımız olan Sayın Erdoğan’dan, Sayın Kılıçdaroğlu’ndan, Sayın Bahçeli’den bahsediyordu. Onların bir gün bir araya gelerek, beraber kahve içmelerinden, hatta yine bir gün öğle yemeğini meclis lokantasında beraberce yemelerinden dem vuruyordu.
Ben de bu yazıdan o kadar fazla etkilenmiştim ki… O yıllarda yazılar kaleme aldığım “politikadergisi.com” sitesinde ‘Ütopya’ isimli bir makale yazmıştım. Zaten o dönemlerde yazdığım makaleleri daha sonra, “Değişen Sosyal Değerler ve Siyasal Paradigmalar” adlı bir kitapta derledim. İsteyenler, bu yazımı, bahsettiğim kitaptan okuyabilirler.
Neyse…
İnşallah, Sayın Erdoğan, Sayın Fazıl Say’ın bu nazik davetine icabet eder de, toplumumuzda hâsıl olmuş gerginliğin bir nebzede olsa giderilmesinde öncü olur.
Bazen böyle sembolik davranışlar; bir araya gelip bir acı Türk kahvesi içmek, memleket ve dünya meseleleri üzerine ufuk turunda bulunmak, çok rahatlatıcı olsa gerek…
Yahu ben yine çok fazla mı uçtum!!!
- Toplam blog
- : 706
- : 83
- Kayıt tarihi
- : 18.05.16
Ben, Uludağ Üniversitesi Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümü mezunuyum. Şuan için öze..