- Kategori
- Anılar
Keten Helva (Cotton Candy)
Keten helva (Tel helva)
Sevgili MB yazarlarından Mustafa MUMCU ağbimiz ile bir muhabbet sonucunda ortaya çıkar bu keten helva hikayemiz. Yazdığı güzel bir yazının sonucunda ölmeden helvalarımızı yemek öldükten sonra yenecek helvadan daha hayırlı olur diye düşünmüştük. Daha tanışmamıştım kendisi ile. Tanışacağım günü de merakla bekledim.
Mustafa abimiz ben irmik helva yerine keten helvayı terih ederim demişti. Tanışmaya gelirken keten helva da getirecektim yanımda. Yılların keten helvası, adı ile sanı ile meşhur keten helva. Adını çok duydum ama hiç yememiştim. İzmir'in kemeraltı çarşısı var ya, nasıl olsa orada bulurum dedim.
Bu gün saat 12 artık tanışmak için yollanmam lazımdı şükrü bey'in meşhur yerine. Aslında ne buluşmanın saatini kararlaştırmıştık, ne de onay cevaplarımızı. Olsun ben gideyim nasip olursa görürüm, değil ise de şükrü bey'in fincanda kahvesini içer biraz dinlenirim dedim.
Benim işyerim çankayada, indim büyük mü büyük market Migros'a.
- Abicim keten helva arıyorum var mıdır ?
- Yok kardeşim bizde yok.
- Peki ne zamanlar gelir bu helva?
- Bilmem, biz hiç satmadık keten helvadan.
Amacım geliş zamanını öğrenmek değil esasında. Nasıl bir şey olduğunu öğrenmek. Bir biliyorum dese sorularım ard arda sıralanacaktı. Daha öncesi internet te araştımıştım helvayı. İnternet te düzgün düzgün birşeyler bulamamıştım. Bir siteden edindiğim bilgi ile yetindim artık. Şu internet bilgi kirliliği ile dolmuş. Aradığını bulmak artık zor iş halinde. Anladığım kadarı ile pişmaniyeye benzermiş bu helva. %50 oranında şekerle hazırlanırsa saray helva, %60 oranında şekerle hazırlanırsa keten helva olurmuş.
Kemeraltında girmediğim delik kalmadı. Yok kardeşim cevabından başkaca bir cevap ta duymadım. Baharatçılara yanaştım. Ne de olsa çarşının eskilerinden onlar bilir. Havra sokağı dediler, orada varmış. Havra sokağına gittim.
"Abi ben keten helva arıyorum"
Dedim benden daha yaşlı satıcıya. O da helvacı idi. Bilirdi elbet, ne de olsa mesleği.
"Hani şu tel gibi sarılan şey mi?" diye sordu bana.
"Abicim ben de bilmiyorum, adını biliyorum sadece onu bulmam lazım"
"Valla kardeşi bizde yok. Olsa olsa helvacı latif var o bilir"
Cevabı aldım. Ayaklarım artık hafif hafif sızlamaya başlamıştı. Yürümeyi severim ama bir şeyi beklemeyi veya aramayı sevmem. Neyse aldım tarifi helvacı latif'in. Yollandım yavaş yavaş. Kemeraltı eskisi gibi kalabalık değil ama omuz hareketleri devamını kolluyor. Bir o vuruyor, bir bu. Sonunda Helvacı latif'i buldum. Küçük bir dükkan. Ben dev gibi bir mağaza bekliyordum. Önceki satıcı latif'te yoksa arama, bir o bilir demişti.
"Selam ağbicim"
"Aleyküm selam"
"Abi be ben keten helva arıyorum"
"Abi valla bizde o yok. Koz helva var, kandil helva var, susam helva var........ o yok işte"
"Peki abi nasıl birşeydir bu keten helva"
"Vallahi ben bilmiyorum abicim, Bilsem yardımcı olurdum"
Peki dedim çıktım dükkandan. Gidiyordum, baktım vitrine, hani o helva gibi sarılmış pişmaniye varya, bir paket aldım ondan. Şükrü bey'in yerine doğru yollandım. Saat 13 yani bir. Bir saattir girmediğim delik yoktu. Elimde pişmaniye kös, kös yürüyorum yollarda. Artık omzuma vurulan darbelerden bile etkilenmiyorum. Kafam da bin bir düşünce. Şimdi mustafa bey pişmaniyeyi görecek ve ne diyecek.
"Olum hani keten helva, pişman mı oldun bizden de pişmaniye ile geliyorsun".
ya da ben şöyle girerim konuya diyorum.
"Abi valla çok aradım keten helvayı, bulamadım. Pişman olmayalım diye pişmaniye aldım."
Her neyse, artık tecavüz kaçınılmaz. Sözcüklerden zevk almayı öğreneceğiz dedim. Şükrü beyin yerine geldim. Bakındım kimse yok tabi. Bir çay içtim zevk ile. Sonra bakındım ve hay allah burada şükrü bey 1 yazıyor. Sordum 4 numara piyale han diye bir yer, oradaymış. Yürüdüm helvacı latifin önünden geçtim. Meğerse latifin yan tarafında bir yerde imiş 4 numara. Saat 2. Eğer mustafa bey geldiyese bile çoktan gitmiştir. Bakındım, kimseler yok. Kardeşim, 4 numara hakikaten güzel bir yermiş. Ağaçlar altında, serin mi serin. Söyledim sade kahvemi yudumladım. Öylesine zevk aldım ki 4 numaradan. Sakinlik, serinlik ve keyif. Benim zevklerimdendir. Şunca yıllık izmirliyim, girmediğim kapı yoktur ama 4 numaraya girmemişim işte. Kahve bahane keyif şahane. Bir güzel dinlendim.
Yol aldım işyerine. Mustafa abiye bir posta atayım da özür dileyeyim diye düşüne düşüne geldim. Masama geçtim elimde çay bardağı. Yahu şu pişmaniyeden yiyeyim bari dedim. Açtım poşeti. Kutu içinde top top pişmaniyeler. Defalarca, yüzlerce yediğim pişmaniyeler. Hele bir de bunun çukulatalısı var. Mükemmel bir zevk. Kutunun üstünde top top pişmaniye resimleri, altında imal eden firmanın logo ve isimleri. Hepsinin üstünde ne yazıyor biliyormusunuz.
"COTTON CANDY" yani keten şekerleme, keten helva. Hadi abi ben cahilim de. Koca koca helvacılar da mı cahil. Hiç biri al abicim sana keten helva demedi. Ya da bu da keten helva değil. Yabancılar nasıl olsa aralarındaki farkı bilmez diyerek cotton candy diye satıyorlar pişmaniyeyi. Aklınızda bulunsun afiyetle cotton candy yiyin. Ben afiyetle götürüyorum bir kaç tanesini. Bir kaç tanesini diyorum çünkü karım da çok sever. Biraz da ona bırakıyorum. Vallah gözümü oyar.
Artık keten helvanın gerçeğini bilen arkadaşlarımız varsa bir haber atarlarsa sevinirim.
Sayın Mustafa MUMUCU abimiz vallahi çok aradım şu izmir'in çukurunda. Artık buldum mu, bulamadım mı bilmiyorum. Ne çıkarsa bahtımıza.
Saygılarımla...
Mustafa abimiz ben irmik helva yerine keten helvayı terih ederim demişti. Tanışmaya gelirken keten helva da getirecektim yanımda. Yılların keten helvası, adı ile sanı ile meşhur keten helva. Adını çok duydum ama hiç yememiştim. İzmir'in kemeraltı çarşısı var ya, nasıl olsa orada bulurum dedim.
Bu gün saat 12 artık tanışmak için yollanmam lazımdı şükrü bey'in meşhur yerine. Aslında ne buluşmanın saatini kararlaştırmıştık, ne de onay cevaplarımızı. Olsun ben gideyim nasip olursa görürüm, değil ise de şükrü bey'in fincanda kahvesini içer biraz dinlenirim dedim.
Benim işyerim çankayada, indim büyük mü büyük market Migros'a.
- Abicim keten helva arıyorum var mıdır ?
- Yok kardeşim bizde yok.
- Peki ne zamanlar gelir bu helva?
- Bilmem, biz hiç satmadık keten helvadan.
Amacım geliş zamanını öğrenmek değil esasında. Nasıl bir şey olduğunu öğrenmek. Bir biliyorum dese sorularım ard arda sıralanacaktı. Daha öncesi internet te araştımıştım helvayı. İnternet te düzgün düzgün birşeyler bulamamıştım. Bir siteden edindiğim bilgi ile yetindim artık. Şu internet bilgi kirliliği ile dolmuş. Aradığını bulmak artık zor iş halinde. Anladığım kadarı ile pişmaniyeye benzermiş bu helva. %50 oranında şekerle hazırlanırsa saray helva, %60 oranında şekerle hazırlanırsa keten helva olurmuş.
Kemeraltında girmediğim delik kalmadı. Yok kardeşim cevabından başkaca bir cevap ta duymadım. Baharatçılara yanaştım. Ne de olsa çarşının eskilerinden onlar bilir. Havra sokağı dediler, orada varmış. Havra sokağına gittim.
"Abi ben keten helva arıyorum"
Dedim benden daha yaşlı satıcıya. O da helvacı idi. Bilirdi elbet, ne de olsa mesleği.
"Hani şu tel gibi sarılan şey mi?" diye sordu bana.
"Abicim ben de bilmiyorum, adını biliyorum sadece onu bulmam lazım"
"Valla kardeşi bizde yok. Olsa olsa helvacı latif var o bilir"
Cevabı aldım. Ayaklarım artık hafif hafif sızlamaya başlamıştı. Yürümeyi severim ama bir şeyi beklemeyi veya aramayı sevmem. Neyse aldım tarifi helvacı latif'in. Yollandım yavaş yavaş. Kemeraltı eskisi gibi kalabalık değil ama omuz hareketleri devamını kolluyor. Bir o vuruyor, bir bu. Sonunda Helvacı latif'i buldum. Küçük bir dükkan. Ben dev gibi bir mağaza bekliyordum. Önceki satıcı latif'te yoksa arama, bir o bilir demişti.
"Selam ağbicim"
"Aleyküm selam"
"Abi be ben keten helva arıyorum"
"Abi valla bizde o yok. Koz helva var, kandil helva var, susam helva var........ o yok işte"
"Peki abi nasıl birşeydir bu keten helva"
"Vallahi ben bilmiyorum abicim, Bilsem yardımcı olurdum"
Peki dedim çıktım dükkandan. Gidiyordum, baktım vitrine, hani o helva gibi sarılmış pişmaniye varya, bir paket aldım ondan. Şükrü bey'in yerine doğru yollandım. Saat 13 yani bir. Bir saattir girmediğim delik yoktu. Elimde pişmaniye kös, kös yürüyorum yollarda. Artık omzuma vurulan darbelerden bile etkilenmiyorum. Kafam da bin bir düşünce. Şimdi mustafa bey pişmaniyeyi görecek ve ne diyecek.
"Olum hani keten helva, pişman mı oldun bizden de pişmaniye ile geliyorsun".
ya da ben şöyle girerim konuya diyorum.
"Abi valla çok aradım keten helvayı, bulamadım. Pişman olmayalım diye pişmaniye aldım."
Her neyse, artık tecavüz kaçınılmaz. Sözcüklerden zevk almayı öğreneceğiz dedim. Şükrü beyin yerine geldim. Bakındım kimse yok tabi. Bir çay içtim zevk ile. Sonra bakındım ve hay allah burada şükrü bey 1 yazıyor. Sordum 4 numara piyale han diye bir yer, oradaymış. Yürüdüm helvacı latifin önünden geçtim. Meğerse latifin yan tarafında bir yerde imiş 4 numara. Saat 2. Eğer mustafa bey geldiyese bile çoktan gitmiştir. Bakındım, kimseler yok. Kardeşim, 4 numara hakikaten güzel bir yermiş. Ağaçlar altında, serin mi serin. Söyledim sade kahvemi yudumladım. Öylesine zevk aldım ki 4 numaradan. Sakinlik, serinlik ve keyif. Benim zevklerimdendir. Şunca yıllık izmirliyim, girmediğim kapı yoktur ama 4 numaraya girmemişim işte. Kahve bahane keyif şahane. Bir güzel dinlendim.
Yol aldım işyerine. Mustafa abiye bir posta atayım da özür dileyeyim diye düşüne düşüne geldim. Masama geçtim elimde çay bardağı. Yahu şu pişmaniyeden yiyeyim bari dedim. Açtım poşeti. Kutu içinde top top pişmaniyeler. Defalarca, yüzlerce yediğim pişmaniyeler. Hele bir de bunun çukulatalısı var. Mükemmel bir zevk. Kutunun üstünde top top pişmaniye resimleri, altında imal eden firmanın logo ve isimleri. Hepsinin üstünde ne yazıyor biliyormusunuz.
"COTTON CANDY" yani keten şekerleme, keten helva. Hadi abi ben cahilim de. Koca koca helvacılar da mı cahil. Hiç biri al abicim sana keten helva demedi. Ya da bu da keten helva değil. Yabancılar nasıl olsa aralarındaki farkı bilmez diyerek cotton candy diye satıyorlar pişmaniyeyi. Aklınızda bulunsun afiyetle cotton candy yiyin. Ben afiyetle götürüyorum bir kaç tanesini. Bir kaç tanesini diyorum çünkü karım da çok sever. Biraz da ona bırakıyorum. Vallah gözümü oyar.
Artık keten helvanın gerçeğini bilen arkadaşlarımız varsa bir haber atarlarsa sevinirim.
Sayın Mustafa MUMUCU abimiz vallahi çok aradım şu izmir'in çukurunda. Artık buldum mu, bulamadım mı bilmiyorum. Ne çıkarsa bahtımıza.
Saygılarımla...
- Toplam blog
- : 42
- : 5769
- Kayıt tarihi
- : 14.07.08
Bazen icatci, bazen inatçı, hayatın her tonunda yürüyüp giden biriyim. Amatör fotoğrafçılık son m..