- Kategori
- İlişkiler
Kişi dodilemeye başladığında..
dodi keseciği:)
“Dönemem artık senin olduğun şehre”
Diye seslenirken radyodan hüzünlü bir ses, artık yaşam akışını etkileyen, değiştiren, yer çekimine meydan okutan, mekan savrulması yaratan hiçbir sevdanın yaşanmadığını fark ettim.
Çevremdeki kısa ve hızlı geçişler, kalıcı anılar bırakmıyor kimsede.
Bir şarkılık öykülerimiz bile olmuyor mesela.
Belki bir mısra, cümle, sözcük tanıdık geliyor ya da yaşanmışlığa denk düşüyor ama şarkının devamı ya yabancı ya da hatırlattığı kahraman artık farklı.
Yaşanan ya da paylaşılan deneyimler çoğaldıkça kendimizi kandırmamız zorlaşıyor. Zira bir insana inanmakla başlıyor her şey ve inanmak eylemi ikna edilmek istediğimizde gerçekleşiyor.
Yani aslında kimse kimseyi kandırmıyor çünkü kimse kimseye zaten inanmıyor.
Sadece ikna edilmeyi kabul ediyor.
Öğretiler unutuluyor, güdüler devreye giriyor, duyulardan bazıları kapatılıyor ve kişi kanmaya hazır hale geliyor.
Maalesef ki, bu durumun dido yemek gibi tek ve kesin çözümü yok.
Üstelik beklenti uzun süreli ilişki ve ya evlilikse bünyedeki duyu kaybını daha da arttırmayı göze almak gerekiyor.
Bu kabullenişle aşk keseciği açılıyor ve kriz tüm evreleriyle kendini gösteriyor.
Sonrası tekerleme;
Görmedim, duymadım, bilmiyorum…
zaten ilk aşkım sensin…
senden önce yaşamadım…
terk edilmedim…
aldatılmadım…
salağa yatmadım…
duma duma dum…
- Toplam blog
- : 38
- : 633
- Kayıt tarihi
- : 04.01.08
Safça eski konuklarını bekleyen sahil pansiyonlarından birine kaydımı yaptırabilirim. Yine boşaltmam..