- Kategori
- İlişkiler
Konuşa konuşa

İlişkilerdeki - gördüğüm, duyduğum, karşılaştığım - en büyük eksiklik iletişim.
Bu öylesine bir eksiklik ki, günden güne içsel olarak büyüyen sorunlara ve de ilişkilerin sonlanmasına sebep oluyor ne yazık ki.
En basitinden; ortada bir sorun var. Bu sorunun büyüklüğü küçüklüğü önemli değil. Böyle durumlarda bazen taraflar oturup uzlaşmacı rol üsteleneceklerine; biri kendi kabuğuna çekilmeyi yeğlerken, diğeri de kafasında büyüyen sorularla mücadele veriyor. İlla ki aşk ilişkilerimiz olarak da sınırlı kalmasın bu ifadem; sosyal çevremiz, iş ortamımız vs. gibi diğer insani ilişkilerde de bu durum böyle çoğu zaman.
Konuşulmadıkça insanın kalbinde vesveseler boy göstermeye başlar artık. ''Acaba şöyle olur mu, acaba böyle nasıl gidecek, acaba nerede yanlış yaptım, acaba birşey mi dediler...'' uzayıp giden bir ACABA zinciri oluşur gün geçtikçe. Halbuki olumlu olumsuz ne varsa masaya yatırılması ilişkilerimizin daha iyi bir hal almasına ya da bitecekse de en azından daha medenice sonlanmasına yardım edecek.
Sükut altın olamayabiliyor bu gibi durumlarda. Sükut bazen karşı tarafın sorularını çoğaltan bir virüs oluyor hem de.
Değer mi susmaya ? Hayır.
Kırmaktan mı çekiniyoruz ? Susarsak karşımızdaki sorularının cevabını alamaz ve kendini değersiz hisseder. Kırmaktan beter paramparça bile edebiliriz.
Kurtulmuş mu oluyoruz? Kendimizi kandırırız böyle düşünürsek. Kurtuluşumuz en fazla bu dünya ile sınırlı kalır.
Muhatabımız her kimse üzerimizde hakkı olduğu gerçeği aklımızdan çıkmasın.
Ve Allah'ın affetmediği tek şey hepimizin bildiği gibi KUL HAKKI'dır.