- Kategori
- Gündelik Yaşam
Köy okuluna dair anılarım...
Adıyaman, Merkez Aydınoluk Köyü İlköğretim Okulu
Her birimiz; ya küçük bir kenar mahalle okulundan, ya da damı harabe ve çatısı eğri-büğrü bir köy okulundan mezunuz...
Nedense çocukluğumuzun geçtiği mekânların, hep hayatımızda özel yerleri olmuş, olmaya da devam edeceklerdir, galiba...
Oradaki bir ilginç sima veya iz bırakmış bir olay; ömrümüzün kalan yıllarında, hep bizimle birlikte yaşar...
Geçenlerde ilkokulu okuduğum, fakat işim gereği bir süre uzak kaldığım köyüme (Aydınoluk) gittim.
Bu ara sıkça köye gitmeme rağmen, okula uğramam ilkti. Okulun bahçesine girer, girmez, film şeridi gibi, anılarım gözlerimin önünden geçmeye başladılar.
Başladığım günden, mezun olduğumum ana kadarki tüm anılar...
İsterseniz, anılarımdan birini sizlerle paylaşayım.
O zamanlar, okulun bahçesini düzenlerken, ip kullanarak, ölçü alıyorduk. Bende öğretmene yakın bir yerde duruyordum.
Öğretmen, ‘oğlum şu ip yumağını çöz de bana ver.’ demişti...
‘Çözmek’ kelimesinin anlamını bilmediğimden, sadece yumağı öğretmene uzatmıştım.
Bunun üzerine öğretmen, hem ip yumağını ve hem de çözmenin anlamlarını bize ayrıntılı tarif etmeye çalışmıştı...
Sizinle paylaştığım bu olayı, ömrümce unutacağımı sanmıyorum...
Bir süre sonra, okulun bahçesine ve derslik binasına dikkatimi vermeye başladım...
Bahçe pislik içinde idi. Orada çocuklar nasıl teneffüs yapıyordu, hayret ettim! Çünkü geçmişteki oyun oynadığımız bahçeden de daha kirli ve dağınıktı.
Ya derslik binası! O da bahçeden kötü idi.
Çatının çivileri sökülmüş, duvarlarında büyük çatlaklar oluşmuş, kapı ve pencereleri eskimişti.
Kısacası, okulun her yanı kırık-dökük ve haraptı.
Zaten çağımız Türkiye’sinin Okulu demek için binlerce şahit gerekiyordu...
Tuhaf oldum!
İrkilerek birkaç fotoğraf, ancak çekebildim...
Olayı ve oradaki anılarımdan birini, siz okuyucularımla paylaşmak istedim.
Umarım sizlerde benim gibi etkilenip, üzülmezsiniz...
- Toplam blog
- : 251
- : 447
- Kayıt tarihi
- : 29.12.07
Emekli; Öğretmen, Yönetici ..