- Kategori
- Haber
Kuzey Irak
Bu yazımız, bundan önceki, “Mescid-i Aksa” başlıklı yazımızın devamı niteliğindedir.
Dış politikamızda, bu tür dönemlerde görmeye alışık olduğumuz tutarsızlık ve bocalamaların yenilerine tanık olmaktayız.
Başbakan “Kuzey Irak taki Kürt Hükümeti ile görüşebileceğimizi” söyledi.
Ne zaman? Olmert’le görüşmesinin hemen arkasından.
Yani, o hükümetin kurulmasına en çok katkıyı sağlayan bir devletin başbakanından.
Yani, Ortadoğu'da kaynamakta olan kazanın ateşini sürekli besleyecek müslüman bir İsrail’in yaratıcısından.
Genel Kurmay Başkanı bunun karşıtı sayılabilecek demeçler verdi.
Dışişleri Bakanı Gül, “ aslında başbakan ve sayın paşanın demeçlerinin birbirini tamamlar nitelikte olduğu” nu söyleyerek ortamı germekten kurtardığı izlenimini verdi. Ama esas demek istediği; ne paşanın ne başbakanın söylediklerinin devletin resmi politikasına aykırı olmadığı gerçeği idi.
Burada, Irak’ın etnik yapısı, jeopolitik ve jeostratejik konumu, ABD nin orada yarattığı kaos ortamı , bunların çözüm alternatifleri ve bunlara bağlı daha bir çok olguyu tartışacak değilim. Bunlar çok ayrı ve değişik projeksiyonlara tabi tutulması gereken konular.
Fakat; daha düne kadar söz konusu hükümet Türkiye’nin “kırmızı çizgileri” arasındaydı. Daha düne kadar, bölgeyle ilgili olan Türk dış politikası, Irak’ın toprak bütünlüğünün korunması gerektiği yönündeydi.
Demek, henüz anlayamadığımız bazı değişiklikler var, göreceğiz!…
Bir gerçeği de işaret etmekte fayda var.
Ankara-Tel-Aviv-Washington ekseninde son bir haftadır yaşanmakta olan bu yoğun trafiğin sebebiyet vereceği bir zincirleme kazanın en çok Türkiye’yi etkileyeceğini muhakkaktır.
Geçmiş, bunun sayısız örnekleri ile doludur.