- Kategori
- Anılar
Manda kayığa biner mi?

Köyde manda çobanlığı yaptığımı hiç unutmadım. Bir gün görevdeyken şirket sahibi odama girdi. Dilekçesini kabul etmedim. Sinirlendi, etli yüzü kızardı ama kötü bir söz söylemedi. Fakir grubundan olanlar bir dövmedikleri kaldı. Kendi kendime iç sesimle 'Oğlum İsmail manda çobanı olduğunu unutma!'dedim. Cumhuriyetimizin sayesinde bir köy çocuğu okuyor, kamuda görev alıyor. Savunmak görevim her zaman.
Dişi mandamız huysuzlanmaya başladı. Bu durumda yöremizde ' göveye geldi' denir. Yani erkek bir mandayla çiftleşmek istemektedir. 10-12 yaşlarındaydım. Köyde erkek manda yoktu. Irmağın karşısındaki köyde Çavuş diye tanınan birisinde erkek manda varmış. Bir gün babamla ikimiz mandamızı o köye götürmek için yola çıktık. Babam mandanın önünde ipini tutuyor. Ben arkada yürüyorum. Irmağın kenarına geldik. Deli Necdet adında bir kayıkçı vardı. Kayıkla karşıya insan geçiriyordu ücretiyle. Aynı zamanda konuşma özürlüydü. Mandanın ipini tuttu, kayığa çekmeye çalışıyor. Babam da arkadan itekliyor. Manda binmek istemiyor. Epey uğraştıktan sonra manda sağ ön ayağını kayıya koyuyor. O anda cayırt diye bir ses geldi. Kayık delinmişti. Mevsim yazdı ırmakta az su vardı. Yukarı doğru yürüdük. Irmağın en sığ yerinden paçaklarımızı sıyırarak mandayla birlikte karşıya geçtik. Epey yürüdükten sonra Saz köyüne vardık. Çavuş emmi evinden indi. Ahırdan erkek mandayı çıkardı. Erkek manda biraz nazlandı. Ayağına kadar dişi manda getirmişiz. Sonunda çiftleşme gerçekleşti, babam ücretini ödedi. O zamanki çocuk aklımla neden ücret verdiğimize bir anlam verememiştik. Aynı yolu takip ederek eve döndük.
Mandamız da cüsseliydi. O manda hiç kayığa bindirilir mi? İşte baba oğulun bir küçük hikayesi.