- Kategori
- Kişisel Gelişim
Mükemmele değil, iyiye odaklanın
Yol
“En iyi, iyinin en büyük düşmanıdır”
Öyle bir çağda yaşıyoruz ki çok sevdiğim bir arkadaşımın dediği gibi bu bir “koş-koş kültürü”. Hayatımız koşmakla geçiyor. Daha iyi bir araba almak, daha büyük bir eve geçmek, daha iyi para kazanmak, daha iyi okullarda çocuklarımızı okutmak vs vs derken hayat koşmakla geçiyor. Daha iyisi peşinde koşarken insan yanı başındaki güzelikleri kaçırıyor. Bu güzellikler çocuğunuzun büyümesinin o muhteşem tecrübesi, ailenizle geçirdiğiniz zaman, hayallerinize ayırdığınız vakit gibi önemli hazineler olabiliyor. Tabii ki hayat mücadelesinde Afrika’nın Serengeti Düzlükleri’ndeki gibi ayakta kalmak ve başarılı olup hür ve kaliteli bir yaşam sürmek için koşacağız . Ancak, 20 yy ile gelen kapitalist ekonomik düzen insanı daha fazlasına, daha iyisine yöneltiyor. Hiçbir şey yetmiyor.
Evet iyi diye bir şey yetmiyor insanlara artık. Hep daha iyisi, hep daha iyisi. İş hayatına baktığımızda firmalar mükemmelliyet peşinde koşuyor. İnsanlar hayatlarında mükemmel eşi, mükemmel partneri arıyor. Birçok firma mükemmel iş performansına şapka çıkartıp iyi yapılan işleri kutlamıyor bile. Her yeni gün daha iyi daha mükemmel ürünler piyasaya sürülüyor ve insanların algısı, iştahı, nefsi tetikleniyor.
Ancak felsefik açıdan bakarsak mükemmele ulaşmak diye bir şey yok. Bu bir yolculuk… “mükemmelliğe olan yolculuk”. Bu sonsuz basamaklı bir merdiven ve bu merdivende yürümek var. Işığı görmek ve ona ulaşmaya çalışmak var. Ancak ona yaklaşmak var. Zira, mükemmellik sadece Tanrı'ya mahsus ve bizim iyi olana ulaşmaya çabalamalarımız yeterli. İyi ve mükemmel arasındaki izafi fark, beşeri insan ile İlahi Mutlak Varlık arasındaki farktan kaynaklanıyor.
İnsan parçası olduğu İlahi Varlık’a dönmek için tekamül yolcuğundadır ve geldiği kaynağa dönmek arayışındadır. İnsan O’nun parçasıdır ama O değildir ve bu yüzden de mükemmel ve kusursuz değildir. Bu yüzden de mükemmellik bir arayıştır ve her daim devam eder. Zira hayatın kendisi değişkendir ve devam eder. Zaten hayat değişken olduğu için hedefler de değişiyor ve sen mükemmel olacağım derken bir bakmışsın ki koşullar değişmiş, ortam değişmiş, oyuncular değişmiş, oyun değişmiş, tiyatro değişmiş. Bu yüzden önemli olan mükemmellik değil, değişime uyum sağlamaktır. Bu mükemmeliyetten daha iyi ve tatmin edici bir çabadır.
Mükemmel olabilirsin ama mükemmellik için çabaladığın onca yıl sonrasında mükemmelleştirdiğin şeylerin değerinin artık kalmadığını görebilirsin. Ya da mükemmelleştirdiğin şeyin yanlış olduğunu da görebilirsin; aynı bir katilin öldürme sanatında ustalaşması gibi. Trend, moda, yön vs kaçmıştır ve mükemmel olacağım darken, değişim trenini kaçırmışsındır. Bu yüzden önemli olan Makyavel’in “Prens” isimli kitabında “talih ve erdem” kavramlarıyla da anlattığı gibi, kişinin erdemleri üstünde çalışması ve onları geliştirmesi VE talih treni geldiğinde o treni yakalayıp, trene binebilecek donanıma sahip olmasıdır. Erdemlerini geliştirmeyen insan, ne talihin geldiğini görür, ne de görse bile treni yakalayamaz. Tren önünden geçer gider ve o boş boş arkasından anlamsızca bakar. Kaçırdığının ne olduğunu bilmez bile.
Bazen insan elinden gelenin en iyisini yapar; ama kısmet bu, bir yere kadar istediğine ulaşır. Bazen de istediğine fazlasıyla ulaşır. Trend artış yönündeyse ilerleme vardır ve bu yeterince iyidir. Bu artış trendi kendi içinde bazı iniş çıkışlar içerse bile genel temayül artış ise, sorun yoktur. Problemler olacaktır, önemli olan onlara bakış açımızdır, onları tekamül için fırsata çevirme becerimizdir.
Bu arada mükemmel denen şey de kişiden kişiye değişir. Dünyadaki her bir 7 milyar insanın kendine özgün kişilikleri, değerleri ve paradigmaları vardır ki bu da 7 milyar farklı bakış açısı demektir. Birisine mükemmel gelen, diğerine gelmez. Bu izafiyet çokluktaki tekliğin dünya yaşamındaki izdüşümüdür ve evrensel zenginliğin çeşitliliğidir. Bu yüzden mükemmel denen şey de zaman içinde kişinin tekamül basamaklarında ilerlemesiyle değişir.
Evet “iyinin en büyük düşmanı, en iyidir”. Mükemmelik arayışında ve çabasında olalım, ancak bu sonsuz yarışı nerede bırakacağımızı da bilelim. Yani içinde bulunduğumuz koşullar ve hayatın rüzgarları yeni fırsatlara gebe olduğunda bu fırsatları yakalamak için yönümüzü değiştirebilecek farkındalık, hazırlık ve erdeme sahip olalım. Bu da, ancak iyi ile yetinmek ile olur. Mükemmel denilen şey sonsuz basamaklı merdivende hep bizden bir adım ileride olacağından iyi de yeterince güzeldir. Önemli olan mükemmele erişmek değil, o yolda her an yükselen bir trend ile ilerleme sağlamaktır. Ve iyi ile yetinen kişi mutluluk için bir adım önde olacaktır. Zira sonsuz basamaklı merdivende sadece son noktaya ulaşmayı mutluluk sayanlar, küçük hedeflere İYİ bir sonuçla varmanın küçük mutluluklarını kaçırırlar ve mutsuz olurlar.
Sevgiler,
Kenan Kolday
- Toplam blog
- : 245
- : 1347
- Kayıt tarihi
- : 29.10.12
Çocukluğumdan beri kendimden büyük bir şeyleri arayıp durdum. Ve 1999 yılında yaşadığım şoklar il..