- Kategori
- Sevgililer Günü
Ne yoz bir gün

Evet. Yine tüketim çılgınlığının had safhalara ulaştığı, kredi kartlarının sıfıra kadar zorlandığı, ve etrafta hep kalp şeklinde yapılan envai çeşit hediyelerden midelerin kalktığı bir güne daha yaklaşıyoruz.
14 Şubat Sevgililer Günü.
Öylesine dayatmacı bir günkü bu. Çünkü günler veya haftalar öncesinden alınacak hediyelerin araştırılır ona göre birikimler ortaya dökülür ve artık o gün beklenir. Şimdi böylesi bir dayatmacılığın sonunda doğallık beklemez. Beklenmesi de biraz saçma olur sanırım. Yani neyin doğallığı neyin saflığını arayıp bulabilirsiniz ki bu günde. Zaten bir önceki gün olan 13 şubatta hep kavgasının yapıldığı ama ertesi günü yani 15 şubatta hep unutulan bir gün değil midir 14 şubat. Yani aslında diğer günlerden de pek bir farkı yoktur.
Özel günlerin düşmanı değilim. Özel günlerle ilgili algılayamadığım ve kimi zaman zorlandığım öylesi anlar oluyor ki anlatamam. Mesela evli bir çiftin sevgililer günü kutlaması bana hep oldum olası saçma gelmiştir. Eee senin bir evlilik yıl dönümün var zaten, daha neden bir sevgililer günü için bu kadar dayatmacı olunur bilemem. Genelde bu girişim hep bayanlar tarafından yapılmaktadır da, beyler de bunun sıkıcılığını dile getirmekten kaçınırlar hep.
Kısaca hissettiklerimi yansıttım. Bunlar benim düşüncelerim. Sizler belki farklı düşünebilirsiniz. Saygı duyuyorum.