- Kategori
- Güncel
Ölümün adı yok!

Ben küçükken, izlediğim bir filmden aklımda kalan kareleri yazmak istiyorum bugün, tam da yeri geldiğini düşünerek. İsimsiz ressamın aç kalmamak ve resimlerini satabilmek için öldüğünü duyurarak satış patlaması sağlamasıydı konusu. Şimdi acıyla izliyorum çünkü benzer bir oyun da Barış Akarsu’nun ölümü üzerine kurgulandı... Ölümler hüzünlüdür veda taşır boyundan büyük, dünyadan ağır... Zaten toplum olarak severiz acılı adana kıvamında ki dramatik vakalara ağıt yakmayı da, ağlamayı da...
Her şeye eyvallah! Bende bir anayım... Evladımın yitip gitmesini düşünmek bile acıtır içimi, hem de emenet olmasına, her an hak tarafından alınma ihtimaline rağmen... Annesine ve babsına sabır, Barış’ a da rahmet diliyorum, gönülden ve içten... Ancak yine de kızgınım, basına, hastane bahçesinde toplanan amaçlı, amaçsız insan topluluğuna ve hemen her gün dramatize edilerek yazılan çizilen yazılara...
Neden mi kızgını? Nedeni şu, biz her gece iç ve dış düşmanların saldırısını düşünmeden rahat rahat uyumamızı canlarını siper ederek sağlanaynları unutalım. Peki, şehit olan askerlerimizin anne-baba-eş ve çocuklarını da mı unutalım... Onların analarının için Barış’ın anasından az mı acıyor, Onların babasının feryadı, figanı Barış’ın babasınınkinden az mı yakıyor... İşte evladını şehit veren bir babanın internette dolaşan dilekçesi... Okumadıysanız okuyun, okuduysanız bir kez daha okuyun diye ekliyorum:
Dilekçe:
“Tunceli İli Nazimiye İlçesi’nde teröristlerle girmiş olduğu çatışmada şehit olan oğlum jandarma komando ................. nın geriye kalan askerliğini babası olarak tamamlamak istiyorum. Gereğini arz ederim”
Mektup Kars'tan gönderilmiş ama ne fark eder nerden geldiği ki, bir çok yiğit erin yiğit babası benzer vatan aşkı taşımıyor mu?
Şimdi, alışmış alıştırılmış toplum olarak inatla, itirazla yazıyorum... Şehitlerle ilgili blogda yazılan yazıların okunma oranına bakıyorum, birde Barış’ın yoğun bakım süresi ve ölüm haberi yazılarına... İnanılamaz farklılıklar var... İlgimizi çekmesi için ölenin ya isim yapması ya da yakınımızdan birinin mi olması lazım... Allah aşkına incinen, incitilen şehit analarını da düşünün... Yarın o analardan babalardan biri olmayacağımız ne malum...