- Kategori
- Oyuncaklar
Oyunların anlattıkları
Koyu kahve gözleri vardı. Gözlerini bir kere bile kapatıp açmadığı halde, ben yatırınca uyuduğunu varsayardım. Kahverengi tüylü ayıcığımdı o benim. Her gece onunla uykuya yatar, uyandığımda üstü açıksa gerçek bir şefkat duygusuyla üşümesin diye örterdim. Kimbilir belki de annemle babamı taklit ederdim.
Hepimizin olmuştur böyle vazgeçilmez oyuncakları. Bebeğini tokatlayan bir kız çocuğu görmüştüm. Öylesine hırçın ve acımasızca vuruyordu ki. Sordum: "Neden bebeğine vuruyorsun, canı acımıyor mu? Başı önünde gözlerinin altından bakarak: "Acısın!" dedi. Bebeğini sallamaktan yorulmuş ama o uyumuyormuş. Vurunca korkar uyurmuş. "Annem bana vurunca, ağlarken uyuyuveriyorum." dedi.
Nasıl da yansıtıyor çocuklar oyuncaklarıyla oynarken, bizden seyrederek öğrendiklerini? Bizlerin oyuncaklarına kimbilir neler yansımıştır? Belki sırdaş ettik onları, kimi zaman yalnız kalınca arkadaş... Kimimiz çabuk eskitti, kırıp döktü aldırmadan. Kimimiz gözü gibi baktı ne kırdı, ne kırdırdı.
Bizim oyuncaklarımız teknoloji olarak pilli trenden öteye gidememişti. Şimdi oyunlar da, oyuncaklar da değişti. Yine de arabalar, renk renk toplar, bebekler, ayıcıklar vb. vazgeçilmezliğini koruyor.
Mümkünse -ki elbette mümkün olmalı-, oyuncaklarına dalmış oynarken seyredin çocuklarınızı. O kendinden ve sizden neleri yansıtıyor? Aynasına bakın, ararsanız o aynada kendinize ait yansımaları bulacaksınız.
Kaan Kartal
Hepimizin olmuştur böyle vazgeçilmez oyuncakları. Bebeğini tokatlayan bir kız çocuğu görmüştüm. Öylesine hırçın ve acımasızca vuruyordu ki. Sordum: "Neden bebeğine vuruyorsun, canı acımıyor mu? Başı önünde gözlerinin altından bakarak: "Acısın!" dedi. Bebeğini sallamaktan yorulmuş ama o uyumuyormuş. Vurunca korkar uyurmuş. "Annem bana vurunca, ağlarken uyuyuveriyorum." dedi.
Nasıl da yansıtıyor çocuklar oyuncaklarıyla oynarken, bizden seyrederek öğrendiklerini? Bizlerin oyuncaklarına kimbilir neler yansımıştır? Belki sırdaş ettik onları, kimi zaman yalnız kalınca arkadaş... Kimimiz çabuk eskitti, kırıp döktü aldırmadan. Kimimiz gözü gibi baktı ne kırdı, ne kırdırdı.
Bizim oyuncaklarımız teknoloji olarak pilli trenden öteye gidememişti. Şimdi oyunlar da, oyuncaklar da değişti. Yine de arabalar, renk renk toplar, bebekler, ayıcıklar vb. vazgeçilmezliğini koruyor.
Mümkünse -ki elbette mümkün olmalı-, oyuncaklarına dalmış oynarken seyredin çocuklarınızı. O kendinden ve sizden neleri yansıtıyor? Aynasına bakın, ararsanız o aynada kendinize ait yansımaları bulacaksınız.
Kaan Kartal
- Toplam blog
- : 70
- : 731
- Kayıt tarihi
- : 30.04.07
1973 İstanbul doğumluyum. Lise mezunuyum. Evliyim. Bir reklam ajansında çalışmaktayım. Laf o..