- Kategori
- Güncel
Özgürlük Meleği Nida
Özgürlük meleği(NİDA)Kurşunlara Gülümsedi
Adı NİDA, İran’da yaşardı.
Müzik dinler piyano çalardı
Mor boyun atkısı takar
Alnı yukarda yaşardı.
Yaşanacak sevdaları,
Geleceğe dair hayaller kurardı.
Ölüm fişeklerinin aydınlattığı
İran sokaklarında
Güpegündüz
Sokak ortasında
Yürüyor ağır ağır kararlı adımlarla
Ciğerine saplanan kurşuna inat
Gülümsüyordu hala.
Kan içinde kalktı ayağa
Susmadı.
Yüreği yandı birden
Ciğerine saplanan kurşundan sandı
Umursamadı.
Mor atkısını rüzgara savurup
Demokrasi ve özgürlük diye haykırdı.
Yüreğini parçalamıştı oysa
Başını dostlarının omzuna dayadı
Derin uykuya daldı.
Şimdi Ezilen halkların, kadınların
Özgürlük meleği olarak
Tarihteki onurlu yerine aldı.
Ve özgürlük meleği olarak maviliklere havalandı.
Özgürlüğün adı NİDA YAZILDI İRAN'DA
MOR İSYANIN SEMBOLÜ
24/06/2009 İZMİR
UNUTMA. . . . . .
HEPİMİZ, BİRBİRİMİZİN HALI TEZGAHINDA
HAYATİ ÖNEMİ OLAN İPLİKLERİZ!!!!
VE ŞÖYLE YA DA BÖYLE,
HAYATLARIMIZ BİRLİKTE DOKUNUYOR.
"Kısık bir genç kadın sesi, dişleriyle ezerek öfkesini gece karanlıkta Tahran’ın ışıklarına bakıyor. Geceye doğru, birbirlerinin sesini yerden kaldırıyor sesler. Boğazlarını kederle yırtıyor adamlar ve kadınlar, Tahran çatılarından bağırıyorlar:
“Allaaaahu ekber!”
“Bir sitem yolluyorlar Allah’a”, bangır bangır yıkılıyor kahırları:
“Allaaahu ekber!”
Burası iran!
Genç kadın “Bugün 19 Haziran Cuma 2009” diyor, “Bu gece Allahu ekber sesleri her zamankinden daha yüksek.” Duruyor ve bir şiir okumaya başlıyor. O anda, sesiyle yazdığı bir şiir bu besbelli. Memleketine kahrolarak bakan bir insanın kalbinin sesi bu, sen tanırsın.
“Burası neresi?
Bütün kapıların kapalı olduğu bu yer, neresi?
Neresi insanların Tanrı’ya yakardığı bu şehir?
Allahu ekber seslerinin yükseldiği bu yer, neresi?
Her gece bekliyorum.
Sesler yükselecek mi daha da, bağıranlar çoğalacak mı?
Titriyorum duydukça seslerini.
Merak ediyorum:
Tanrı titriyor mu?
Burası neresi?
Masum insanların kapana kısıldığı bu yer, neresi?
Kimsenin yardıma gelmediği...
Seslerimizi dünyaya sessizliğimizle duyurduğumuz
Bu yer, neresi?
Genç insan kanının aktığı ve insanların gidip namaz kıldığı...
O kanın içinde namaz kıldığı insanların,
Bu yer, neresi?
İsyancılara ‘serseri’ denen bu yer...
İster misiniz söyleyeyim?
Burası, İran.
Senin ve benim memleketim.
Burası İran!”
Kalbinde tınlayan...
Kadın, İran derken ağlamaya başlıyor. Memleketinin ismi kalbine değince insanda gözyaşı tınlar. Damla damla tınlıyor kadın...
Şiir, bilgisayar ekranlarından dünyaya yayılıyor. Biliyorum ki memleketini terk etmek zorunda kalmış İranlılar dünyanın her yerinde, bilgisayar ekranlarından bu kadın her ‘İran’ dediğinde, dünyanın her yerinde ağlıyor.
CNN, bir telaş, “Rejim yıkılıyor mu?” diye soruyor. Ahmedinecad, BBC muhabirine ülkeyi terk etmesi için 24 saat veriyor. İranlılardan daha öne çıkıyor bazen internetteki ‘twitter’ hadisesi. İranlı insanlar ölürken kanallar “Bu bir twitter devrimi mi?” diye soruyor.
Bundan önce icat ettikleri ‘facebook devrimi’ gibi tıpkı. Kimileri “Bu iş dışarıdan yönlendiriliyor” deyip kestirip atıyor. Biliyorum ki İran’da bu kanalları öyle ya da böyle görebilenler ülkeleri hakkında, insanları hakkında söylenenleri duydukça kalplerine kırık cam doluyor.
Ben de bağırıyorum
Ben orada olmadığıma her gün yeniden kahroluyorum. Ve sadece bunu yapabiliyorum. İsimsiz bir İranlı genç kadına ben yaşlarda sanırım- sesimle ses veriyorum. Bir gece, memleketine karşı sesiyle yazdığı Farsça şiiri Türkçeye çevirerek size veriyorum.
Sizin de kalbinizde tınlasın. Memleketiniz nasıl tınlıyorsa kalbinizde İran da öyle tınlasın. Ve Tahran’ın çatıları için ben de bağırıyorum:
Allahu ekber! "
ALINTI Ece Temelkuran'ın bugünkü köşe yazısı)
- Toplam blog
- : 221
- : 1905
- Kayıt tarihi
- : 27.09.06
Evli bir kız çocuğu babasıyım. Yüksekokul mezunuyum. Bir kamu kurumunda çalışıyorum.16.03.2017 ta..