- Kategori
- Gündelik Yaşam
Özgürüm!

Hayatım boyunca hep içimdeki sesi erteledim. Olmak istediğim yerde değilim şu an, burda olmak zorundayım sadece. Radyo ve televizyonculuk okumak istedim mesela hep, ya da konservatuar. Olmadı. Belkide hedeflerimi gerçekleştirecek cesareti bulamadım kendimde.Ya da o an şartlar bunu yapmamı gerektirdi.
Pişman mıyım? Evet çok. Ben sanat için doğmuşum elektronik cihazları tamir etmek için değil. İnsan mecbur kaldığı için yaptığı işi de seviyor zamanla ama hep bir eksiklik hissediyor işte. Yine de bu isteklerimi törpüledim az da olsa. Amatör olarak tiyatro oynayarak, resim yaparak vs.
Yine de içimdekileri yansıtmaya yetmedi bunlar.Olmadı işte.Neden herkes istediği şeyi yapmıyor ki? Şartlar ne kadar zorlayıcı oluyor. Mecbur kalıyoruz. Zamanla hobi olarak bile yapamayacak hal alıyoruz istediklerimizi. Hayata atılmak zorundayız çünkü bir şekilde:(
Ama şu an kendim için birşeyler yapıyorum.Tamda istediğim gibi.İlk defa!Ben amatör bir yazarım.Küçük hikayelere can vermeyi çok seviyorum, ufak tefek denemeler yazmayı.Hayata dair olayları dillendirmeyi işte.Kendimi yazarken hiç olmadığım kadar güçlü ve özgür hissediyorum.Mutluyum.Buradaki blogcu arkadaşların samimiyeti, içtenliği de beni çok mutlu ediyor.
Beni aranıza kabul ettiğiniz için çok teşekkür ederim.Umarım kendimi daha çok geliştirir ve bu özgürlüğü yaşamaya hep devam ederim.Sizinle beraber...