- Kategori
- İlişkiler
Pizzanın hep ilk dilimi güzeldir!

Pizzanın ilk dilimi... Nasıl da sıcak, nasıl da lezzetli... İki çift göz arasından tüten dumanlar eşliğinde, gözlerin sahipleri nasıl da aç, nasıl da keyifli... Uzayan ve uzadıkça ağız sulandıran kaşarlar nasıl da iplik iplik, diri diri...
İlk dilim işte böylesine huzur verici. İki çift göz pizzadan başka hiçbir şeyi görmüyor (bakışmayı bile unutmuşlar), eller sadece çatal ve bıçakla haşır neşir (birbirlerine dokunmayı bile unutmuşlar), dudaklar ise uzayan kaşarlara odaklanmış (birbirlerine tebessüm etmeyi bile unutmuşlar)...
O ilk dilim her şeye değer, her şeye bedel... İlk dilim hep en güzel...
O güzelim ilk dilimin ardından, iki çift gözün sahibi daha yavaş, daha az iştahlı yemeye başlıyor. Pizza soğudukça ilk dilimin tadını vermiyor. Kaşarlar daha bir sertleşip, daha az uzuyor. Duman daha az görünür olmuş artık...
Bu dakikadan sonra gözler daha sık karşılaşıyor, dudaklar daha sık tebessüm ediyor. Eller biraz daha birbirine yaklaşıyor. Ne de olsa, pizza artık ilk anki tadı vermiyor...
* * *
Bu durum her şeyde aynı değil mi? Her şeyin ilki, ve her ilişkinin ilk günleri hep daha güzel. İlk aşklar hep daha unutulmaz. Torunlar arasında hep "ilk göz ağrısı" daha bir başka. Hep ilk maaşla alınır hediyeler. Evliliğin hep ilk birkaç yılı (bazen de ayı) huzurlu gider. Bir film, ilk seyredilişindeki keyfi sonradan asla veremez. Milliyet Blog'da yazılan ilk blog hep daha özeldir yazan kişi için. Yapılan ilk yorum daha çok sevinç uyandırmıştır sonrakilere göre. Hiçbir öpücük, ilk öpücük kadar ateşli ve heyecan verici değildir...
İnsanoğlundaki bu "ilk" takıntısı varoluştan beri mi vardır, yoksa sonradan edinilmiş veya öğretilmiş olabilir mi bilemiyorum...
* * *
Pizzayı dakikalarca beklemişlerdi iki çift gözün sahibi. Bekledikçe iştahları daha bir kabarmış, pizza masaya doğru yaklaşırken adeta heyecanlanmışlardı...
Ve işte o ilk dilim! O ilk dilim nasıl da sıcak, nasıl da lezzetliydi... O kadar beklediklerine değmişti besbelli. Ya sonraki dilimler? Hiç o ilk dilimin yerini tutabilir miydi? Dakikalarca beklemiş olmaları çoktan unutulmuş, daha az iştahlı ve daha yavaş yeme faslı başlamıştı ilk dilimden sonra...
* * *
İlklerden sonrakiler böyle işte. İlkinin uyandırdığı etkiyi uyandıramaz hiçbiri. Dakikalarca, saatlerce, günlerce, haftalarca, aylarca, yıllarca beklenilen o büyük anlar (İLKLER) yaşandıktan sonra, onca zaman beklenilmiş olmasının hiçbir hükmü kalmıyor ve "ilk"ten uzaklaşıldıkça sıradanlaşıyor her şey.
Önemli olan, o "ilk"i beklemek, o "ilk"i elde etmek... Sonrası zaten tatsız tuzsuz, heyecansız, sıradan, keyifsiz, isteksiz, halsiz, özensiz, tekdüze, iştahsız, duygusuz, soğuk, cansız, unutkan, donuk, tebessümsüz, yersiz, hissiz, zoraki, lezzetsiz, önemsiz, dikkatsiz, kupkuru, düşüncesiz.............
<özlem boral="">
özlem>