- Kategori
- Anılar
Rengarenk akide şekerlerim

Bu gün bir köşe yazısında akide şekerinin anlamını öğrendim, meğerse çok sevdiğim bu şekerin bir hikâyesi varmış. Rahmetli babam işten dönerken sıkça elinde içinde rengarenk akide şekeri olan küçük kesekağıdı paketle gelirdi. En çok hayalimde pembe olanı kalmış, birde dayanılmaz kokusu. Sonraları da Nursen ablam Hacı Bekir’in fındıklı akide şekerini getirirdi aynı babam gibi.
Şimdilerde yine bir hevesle renklilerden alıyorum ama çocukluğumdaki gibi tat alamıyorum. Fındıklı akide şekerini de alıp çalışma arkadaşlarıma dağıtmayı seviyorum, tatlarının güzelliği bir tarafa, şekeri alırken insanların yüzünde beliren gülümseme beni çok mutlu ediyor.
Şeker yemenin kalori ve dişler yönüyle zararları var diyenler olacaktır, ama günde bir tane yenilen ve yedikten sonra dişler fırçalandıktan sonra kimseye zararı olacağını sanmıyorum. Üstelik en hoş yeme şekli de dilin üzerine konulan bir akide şekerinin yavaş yavaş içeceğiniz çayla birlikte alınması.
Akide şekerinin hikayesine gelince, http://www.incirvezeytin.net/node/636 adresinden aldığım bilgiye göre;
"Akide" kelimesi ; bağlılık, yapışma anlamındaymış. Bir tür sert ve yapışkan şekerin yetkililere sunuluşu, Yeniçeriler'in devlete bağlılığına kanıt sayıldığından adına akide şekeri denilmiş o zamanlar. Ulufe divanı günü Yeniçeriler'e üç aylıkları dağıtılır ve saray avlusunda çorba, zerde ve pilavdan oluşan bir yemek verilirmiş. Bu tören içinde yer alan 'akide merasimi' ise Kapıkulu askerlerinin aldıkları aylıktan ve yedikleri yemekten hoşnut kaldıklarını gösteren basit fakat ilginç bir ara törenmiş. Osmanlı Kanunnameleri'ne göre, Ulufe Divanı'nın bu aşamasında, Sadrazam ile Divan-ı Hümayun üyeleri ilkin askerin yemeğinden tadarlar, yemekleri kontrol ederlerdi. Bundan sonra kendilerine Muhzır ağa, Asesbaşı Ağa ya da Kul Kethüdası tarafından tabaklar içinde şekerler sunulurdu. Bu, askerlerin bir şikayetlerinin bulunmadığına kanıttı. Dolayısıyla şeker tabaklarının divana getirilmesi herkesi rahatlatırdı.
Bu saray ve ocak geleneği nedeniyle, İstanbulluların akide şekerini, kentte güvenliğin ve huzurun bir simgesi gibi gördükleri söylenebilir. Yapımı aslında son derece basit olan (eritilip ağdalanmış ve tartarik asit katılmış sakkaroz) akide şekeri, İstanbul şekercileri tarafından içerisine tarçın, karanfil, türlü baharat, zararsız boya ve koku maddeleri katılarak değişik biçimlerde imal ediliyordu. Ancak İmparatorluğun asıl tatlı merkezi İzmir olduğu için İzmir'den gelen akidenin daha lezzetli olduğuna inanılırdı....
Tarçınlı akide şekeri kokusunda ve fındıklı akide şekeri tadında bir bayram geçirebilmenizi diliyorum, sevgilerimle
Resim Kaynak.
http://static.flickr.com/28/63653530_a2d0864ffb_o.jpg