- Kategori
- Felsefe
Sacre
Kutsallaştırma ayini.
Ve dedim ki kendime; “ ardına değil önüne yanlarına bak. Arkanda görünenler kar ya da zarar yerlerini almışlar çoktan. Diğerleri senin yerleştirmen için sıradalar ve hepsi bir ağızdan bağırıyorlar ve tüm yaşayacakların iyi yerleri hak ediyorlar. ”
Bu ayini belki her gece yapıyor yüreğim… Uykuda oluyorum yazık… Hatırlayamıyorum ilahilerin notalarını, nasıl duruluyor bedenim, içimi nasıl temizliyor dualarım anımsayamıyorum.
Yorgunluk derin bir uykunun içine düşürmüş beni bilmeden, rüyalarımda tutunup kendimi çekebileceğim ipler arıyorum, sonra buluyorum ipimi, ama çekemiyorum kendimi;
öyle yorgunum ki…
Oysa gün be gün kirpiklerim ne zaman deyse birbirine ve ayrılmazsa saatlerce işte o an başlıyor yüreğim ayinine… Kutsallaştırmak için içimi berraklaştırmak adına,
Tanrı için,
Belki Tanrıyla
Ya da sadece kendi başıma…
Sürem dolmadan uyanırsam duyuyorum ilahi söyleyenlerin seslerini hayal meyal ve gidiveriyorum düşlediğim yerlere… Hep bir düşü yaşıyorum gerçek hayatta ve o düşe yaşadığım gerçeklikten daha çok inanıyorum.
Gariptir alışıyorum imkânsızlığına ve imkânsızlığı öyle çekici geliyor ki;
Düşlerime düşler ekliyorum ve kimseleri göremiyorum etrafta.
ref : Şekercimden..
- Toplam blog
- : 28
- : 982
- Kayıt tarihi
- : 07.01.07
Hayatı her sorguladığımda karşıma çıkan sonuçlara analitik yaklaşımlar sergilemeye devam ediyorum el..