- Kategori
- Deneme
Saklı dizeler!
YAĞMURUN gümüş ipliklerle sarkıttığı damlalar; boynumda koynumda! “Sakin at” ile yürüyorum. Rüzgarın durağı buluttur, tam önünde durur. Esmez! Bulutun, kıvrımlarını kapamasını bekler ki ıslanmayalım. Sonra esecek yine. Ki at daha hızlı yürümeli; akıllım! Ve gizemli geceye geniş geçiş! Karanlık, ürpertilerimi titreştirince… Ay dolanıp kavuniçi ışığını düşürüyor üstümüze; korkmayalım. Yatıştırıcı… Toprağın az “üst”ündeyiz. Toprağın “alt”ı ise çok uzaklarda; kemiklerle tıka basa. Yuvarlanırız. Yaşamdaki son… Kurtulamayız! Düşlemek, tazelediği zamanını işletip durdurur. Beni nerede beklediğini “Düş”ün; yeniden "Düş" görerek farkederim. Bir düşün! Barışırız! Sonra, bir sarmaşık içine giriyoruz da; karışık. Ya orasına burasına takılırlarsa. “Düş”ler! Eksilirler sonra, yırtılır yıpranırlar! Korkarcasına çıkıyorum. Kaçıyorum. "Sakin at" ile birlikte. Bu kez 4 nala! “Siyam ikizleri”ni 2 ile çarparsan 4 mevsim doğarlar. Tümünde de ayrı, bereketli hasatlar. Toplama zamanı. Art arda, dar yollarda süzülüyoruz, yanları kör gölgelerden. Uçurum…. Görüyorum! İnsan için! Biliyorum… Kötülük esniyor, ağzı yırtılırcasına çok yakınlarda. Ve o karşımda! Fısıltıyla “Gün aydı!” diyorum. Kavuşuyorum!...
Levent Üsküdarlı / Ocak 2022