- Kategori
- Siyaset
Samimi olursak, böyle mi olur acaba?
...Orhan MİROĞLU’ NÜN taraf gazetesinde kaleme aldığı, ''Işık istiyorum, karanlık istemiyorum'' adlı yazısına YORUM...
''Bütün samimiyetimle söylemek isterim ki, slogan harika; ama gerçekten samimi'miyiz?, ya da doğru mu görüyoruz? sorgulanması gereken sanırım budur.''
...Samimi olursak, böyle mi olur acaba?... Keşke diyorum ki, herkes söyledikleriyle samimi olsaydı, ne yazık ki, bizler sadece güzel bir yazıyı kaleme alalımda, iyi bir sonuç doğursun veya doğurmasın, çok ta önemli değil; diye yazıyoruz sanki...
Yoksa, Sayın Miroğlu'da biliyor ki, PKK nın savaşta ısrarı olmamıştır, olması gibi bir lüksüde yoktur zaten. Yanlışlıkları yokmu, elbette olmuş olmayada devam edecek eğer savaşta ısrar ederse. Ama sanırım unttuğumuz bişey var o da şudur, PKK'e nın içindeki bazı sağduyulu kesim ve yine bu savaşın fazla uzadığına inana, önemli bir kesimi, zaten 99 sürecinden beri bunu görmüş ve ısrarla bitirilmesi içinde önüne düşeni yapyaya çalışmıştır sanırım.
...Ama bakıyorum, DEVLE’TE bir ''PKK'ye'' bin batırıyoruz, ve hal böyle olunca’da, neyazık ki sadece yazmış ve söylemiş oluyoruz, bu da düşüncelerimizin, bunun ötesine hizmet etmemesine vesile olmaktadır.
Yoksa inanın, Sayın Miroğlu, hepimiz ışık beklemekteyiz, karanlığı istemiyor, hiç birimiz...
Velakin, bunu sizde, hepimizden daha iyi biliyorsunuz ki, tanıdığınız ve istemeyerekte olsa, zaman, zaman, heppimizin kendini hizmetine sunduğumuz, bu sistem; sizide, bizide, onuda, ötekinide, yani hepimizi içine almış ve bütün sesimizle ona hizmet etmemizi sağlıyor, bir şekilde ve sanırım bizim başkada yaptığımız bir şey yoktur, olamıyordur; yada ben göremiyorum.
Dolayısıyla böyle bir üslup ve tutarsız bir dille, bunları yazdığımız sürece de, zaten çözüme katkı sağlayamayacağı gibi, bu tutarsızlığımızla, dehada savaşa hizmet etmiş oluruz...
Bu nedenle, bence yanlış olan bir şey varsa, o da bellidir ve herkeste bunu görüyor.
Ola ki göremiyorsak, tarihçesi 80-90 yıllık olan bu Cumhuriyet geleneğine şöyle bir dönüp bakalım, acaba yanlışı görecek miyiz? enazında bunu bir deneyelim. ''Diyorum''.
Kaybedecek bir şeyimiz olmaz inanın.
İşte o vakit eğer göreceksek ki, baktığımızda görecek başkada bişey olmayacağı gibi, görüneninde aynen bu koca yanlışı alnımızın ortasına yapıştırırcasına bize gösterecektir.
O halde demek ki yanlış bir tanedir ve o yanlışı da görmek için resmin tamamına bakmak gerekiyor, aldanmamamız için bu kaçınılmazdır.
Çünkü ikisinin yanlış olmasına imkan yoktur. Olmadığı gibi, zaten buna sadece son 9-10 yıllık yaşanılan siyasi süreçtete doğruları iyi görürsek eğer, gördüklerimiz bize bunu doğruluyacak, bunu çok iyi biliyoruz.
O halde demek ki, iki tane yanlış aynı kapta olmayacağını kabul edersek ve yine iki yanlışın, aynı ölçüde ve eşit bir şekilde yanlış olmasına imkan yoksa, demekki birisi ötekinden biraz daha fazla yanlış oluyor ve böylece dahada fazla yanlışın işlenmesine vesile oluyor. Sanırım görülmesi gereken bu eşitsizliğin vesile olduğu şeydir aynı zamanda.
Çünkü iki nesneyi aynı kapta ve aynı derecede yanlış görürsek olmaz, sanırım bu aynı zamanda birleşik kaplar yasasına'da aykırı olur!.
Demek ki, savaşta ısrar edenin, iki tarafın olmadığı gibi, aksine bu 90 yıllık tek dil tek devlet egemenliğinde ısrar eden, statükocu devlet yapısı oluyor, sayın Miroğlu.
O zaman lütfen, yanlışa hep bir dilden ve ne olursa olsun, badelide ne olacaksa, onuda ödeyelim ama, karşısında'da duralım yanlışın.
Yoksa inanın, bunu samimi bir şekilde söylemessek, o vakit yanlışa hizmet ederiz sadece.
Ve bunu da hepimiz çok iyi biliyoruz ki, bir şeylere dokunmak veya dokundurmak istediğimizde, ''Ki bunu, inanın şimdiki kalemşorların, hemen hemen herkesin en iyi yaptığı şeydir'' o da şu'ki, ''Yani her iki tarafı karşımıza alıp şöyle bir bakıyoruz önce, güçlü olana, hı hı hı, ama biraz ondan daha zayıf ve ondan biraz aşağı durana da, acımasızca verip veriştirmektır yaptığımız buda samimiyetsizlik oluyor''.
Üzülerek söylemek isterim ki, bu tutum, çokta karanlıkların bitmesine hizmet etmemektedir. Ancak ve ancak, bu karanlığın bitmemesini isteyen, o çevrelere ve yandaşlarına cesaret vermektedir.
Şimdi sormak istiyorum, cesaretli olursak ve gerçek yanlışları yazarsak, gerçekten bu savaş bu kadar acımasızca sürdürülürü mü?
''HAYIR''
O halde, bunları canı gönülden soruyorum, neden yapmıyoruz?, neden bunu her yaptığımızda, bu savaşın bitmesi için, defalarca üzerine düşeni yaptığı halde yanıtsız bırakılan ve ona rağmen tekrar tekrar bunu deneyen hep PKK yi sorguluyoruz?, ve barışa hiç şans vermeyen tarafla aynı kefede tutuyoruz? işte burada yanıldığımızı söylemek zorundayım.
Ve diyorum ki, bunları dillendirirken yanlış yapan ve bütün ateşkeslere rağmen savaşta ısrar eden, zaten bellidir. O zaman lütfen bunları da artık söyleyelim.
Ama ne yazık ki söyleyemiyoruz, dimi? çünkü bu o yüce Türk devleti oluyor, sevgili Miroğlu.
Lütfen bu duygu ve düşüncelerimi, sanki bir Kürt milliyetçiliğini savunuyormuşum gibi, yada birilerinden bunu yapması için, talepte bulunduğumu sanmasın. Ve ayrılıkçı bir düşünce olarak ta algılamayın, düşüncelerimi, çünkü bunları bir resmin bütününü önüne koyup öyle bakarak görmeye çalışıyorum.
Hanı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin o kırmızı çizgilerle çizilmiş hasasiyetlerinide düşünmüyorum değil tabi, hanı bütün Herkes devlete hizmet etmek için vardır; ilkesini.
Yine devlet mantığıyla herkesin devleti korumakla görevli olmasını savunan, devlet mantalitesini, ''düşünüyorum tabi nasıl düşünmem bunu'' Düşünmessem, ''bu düpe düz ihanet sayılmazmı? zaten''.
Çünkü devlet vurmalı'ki kendini korusun.
Devlet vurmalı'ki, halk kendini bilsin.
Devlet şefkat elini uzatmamalı, çünkü o Devletya, büyük ya, bunuda yaparsa eğer, ''teröriste'' karşı şanına leke gelir ve tabii ki, buda prestijini bozar mantığı.
Ama vatandaşı olan, milleti olan ve aynı devlet çatısını paylaşan, ona vergisini ödeyen ve yine askerliğini yapan bu Halkın çocuklarını muhatap almayacak, almadığı gibi, son derece makul ve Demokratik olan taleplerine karşıda, devler deyimiyle ''o terörist in’de'' Devleti olan ve aynı zamanda, o ''terörist'' dediği çocukların da yine çocukları olduğu bu Halkın, vergileriyle ayakta duran bu ülkenin, bütün imkanlarını kullanarak karşı çıkacak ve bu taleplerini kanla bastıracak, Doğrusu bu mu?
Tbiki, HAYİR.
Pekki, böyle mi savaş duracak?
Lütfen yanılmayalım, karanlıkları aydınlatmak adına söylüyorum,
Kesinlikle böyle gerçekçi bakılmadıkça, Demokratik bir ülkeyi inşa edemeyeceğimize inanıyorum.
Bunları düşünerek gerçekleri savunursak ve tabii ki samimi duygularla, çünkü bu ülke hepimizin ve Heppimizde karanlığı, istemiyoruz, aydınlık istiyoruz.
Ve inanın eğer böyle gerçekçi olursak, belki o zaman barışa bir hizmet edebiliriz...
Bu yeni tek taraflı, PKK tarafından başlatılan eylemsizlik kararı ise, Barışa bir şans daha vermiştir.
Bunun karşılık bulması için ve yine eğer bu sürecin KÜRT soronuna katkı sağlamasını isteyen birileri yada taraflar var ise, o zaman yine söylemek istiyorum, bu kişi ve taraflarında, bu yeni girdiğimiz süreci doğru okumalıdır.
Okumalıdır ve okunmalıdır.
Barışa doğru Kürt sorununun, çözülmesi umuduyla, bu duygularımı dile getirmek istedim.
Böylece bunları dillendirdikçe BARIŞA doğru yürüyebiliriz ancak, korkmadan.
O zaman birliğe ve beraberliğe hizmet etmiş oluruz. sevgilerimle...
Faruk Fahrettin ÖZCANAN
- Toplam blog
- : 305
- : 281
- Kayıt tarihi
- : 05.02.07
Hayatın yazmak olduğuna inanıyorum ve umulup ta olmayan her duyguyu yazarak yaşamak mümkün diyoru..