- Kategori
- Güncel
Seçim bitti ama kahır ve hüzün devam ediyor

Aslında sonuçlar sürpriz olmadı.
Zaten kamuoyu araştırmacıları, üç aşağı beş yukarı neticeyi önceden vermişti.
Karşıma çıkan son anket Ak Parti'yi % 46 olarak gösteriyordu.
Eh, öyle de oldu diyebiliriz ama bu...
Seçim sonuçlarını başka türlü görmek arzusunda olanlar için hiç te iyi olmadı. Hepsini hayal kırıklığına uğrattı.
Çünkü onlar anketlere değil sipariş araştırmalara, cemaat medyasına, bir de hayallerine inandılar. Özellikle cemaat medyası ile bazı anketçiler Ak Parti'nin oylarını düşük gösteren sonuçlar yayınlayarak halkı kandırdılar. Bunlar, AKP'nin yerel seçimlerde alacağı oy miktarını % 43, ve % 36, olarak gösteriyordu. Çevremdeki bazı muhalifler bu oranın % 33e, hatta %29 a düşeceğini bile iddia etmişti. Ne varki, bunlardan % 43 oranının dışında kalanlar makul bir tahmini değil, bir umudu ve arzuyu yansıtıyordu. İktidar partisinin tasfiye olmasını isteyen hatırı sayılır miktardaki vatandaş ise bu anketlere bayılıyordu. Çünkü onların gönlünde de böyle bir sonuç yatıyordu. Ne var ki, istemek ve ummakla, gerçek aynı noktada buluşmuyordu.
Esasen seçim sonuçları, aklıyla hareket edenler için zihinlerde oluşan tahminin ete kemiğe bürünmüş haliydi. Seçimin neticesini duyguları, umut ve arzularıyla yorumlamaya kalkanlar içinse bir hayal kırıklığı idi. Umduğunu bulamayanların uğradığı şoku görmek istiyorsanız, sosyal medya ya göz atabilirsiniz.
Nadide semtlerde oturan zenginlerin, holdinglerin idari bölümlerinde çalışanların, sermaye ve risk gerektirmeyen işlerden iyi paralar kazanarak mutlu bir yaşam sürenlerin önemli bir kısmı, hayatı da partileri de yaşadıkları sitenin kapıcısıyla kendi aralarındaki fark gibi yorumluyorlar. İçine kapıcı ve hizmetçilerin de dahil olduğu bu katmanın insanlarını cahillikle suçluyorlar ama okuyup bilinçlenmelerini de istemiyorlar. Yani olaya, "İşçisin sen işçi kal, giy bakiym tulumları" havasında bakıyorlar.
Zenginler, paralılar okumuş ve aydınlanmıştır; dolayısı ile CHP'lidir. Kapıcılar, ameleler, muhtaçtlar okumamıştır, cahildir; dolayısı ile Ak Parti'lidir. İşte göbeğini kaşıyan ve makarnaya oy veren adam anlayışı buradan geliyor. Halbuki mesele bu kadar basit ve sıradan değildir. Zira sosyal hayatın her katmanının farklı versiyonları vardır. Toplumda, fakir ve gariban kemalistler, solcular olduğu gibi zengin ve eğitimli sağcılar da bulunmaktadır. Ancak bu gerçeği görmek için oturduğun sitenin dışına çıkmak, çevreyi gözlemlemek, olgular ve olaylar hakkında biraz kafa yormak lazımdır.
Acaba bu ülkede niçin fakirlerin, okumamışların, muhafazakarın sağ partilere oy verdiği, ayrıcalıklı ve zengin insanların da sol partileri tercih ettiği düşünülmektedir? Çünkü (düne kadarki) eğitim sistemimiz pozitivist temellidir. (O) zamanın idareci ve elitleri de bu görüşü paylaşmaktadır. Üstelik bu öğreti, değerlerine bağlı kalanları dışlamaya, onları "cahil, gerici, yobaz" gibi kavramlarla tanımlamaya oldukça müsaittir. Böyle bir ortamda eğitim almış birinden, toplumdaki farklılıkları anlamasını bekleyemezsiniz. Onlara, CHP'liliğin veya solculuğun da tıpkı dindarlık gibi yaşamın tabii seyrinin değil, bilinçli bir öğretinin sonucu olduğunu anlatamazsınız.
Kendilerini "yaşadıkları kalıpta biçimlendiren" nedenleri bilmeyen, üstelik bir de akıllı geçinen elitlerle onların rahlei tedrisinden geçmiş tıfıllar sürekli aynı serenadı tekrarlayıp duruyorlar. Gericiler, örümcek kafalılar, çağ dışılar, aydınlıktan korkanlar, göbeğini kaşıyanlar, makarnacılar benzeri kelimelerle Ak Parti'ye oy verenleri aşağılamaya devam ediyorlar. Bu topluluğun, Ak Parti'ye seçim kazandırmasına çıldırıyorlar.
Alt kesimin fakirliğiyle, inancıyla, okumamışlığıyla alay ediyorlar. Sanki bu adamların babaları zengindi de onlar, parayı ellerinin tersiyle itip fukaralığı tercih ettiler! Protesto olsun diye de gidip şehir varoşlarına gecekondular kurdular! Sanki okula gönderildiler de okumayı redddettip cahil kalmayı seçtiler! Görüldüğü üzere, bu zihniyetteki bazı kimselerin fikir örgüsünün rasyonaliteden zerre kadar nasibi bulunmuyor. Böyle bir kafanın toplumu ve insanları anlaması, yorumlaması mümkün değildir.
Adam evindeki musuğu, televizyonu bozulunca tamirciyi, çöpü birikince kapıcıyı çağırmasını biliyor da bu insanların sosyal hayat için ne kadar elzem olduğunu düşünemiyor. Bindiği otomobilin vidasını sıkanın, oturduğu evin tuğlasını koyanın bunlar olduğunun ayırdına varamıyor. Yani yaşadığı lüks ve konforlu hayatın sebebinin, alttaki acı çeken kitle olduğunu anlayamıyor.
Asırlar önce bir gün, raca Sidharta sarayından çıkmış, dışarıdaki halkın sefaletini görmüş ve derinden etkilenmiş. O kadar üzülmüş ki, saltanatını terketmiş. Ganj Nehri'nin kenarındaki bir ağacın altına çekilmiş ve orada yaşamaya başlamış. Yani Sidharta, hayatı gerçeğiyle kavramak için sarayın debdebesini, mükellef sofralarını bırakmış ve günde tek pirinç tanesiyle yetinmeyi öğrenmiş. Sonra da Nirvana'ya ulaştığını söyleyerek geri dönmüş ve insanlara kendi hakikatlerini anlatmaya başlamış.
Ben tuzu kurulardan, birer Buda olmalarını beklemiyorum. Fakat, tecrit edilmiş özel sitelerinin dışındaki hayatı, kendi gerçeğiyle kavramalarını tavsiye ediyorum. Artık, bu elit zümrenin okumuş cahilleri ve onların fikirleriyle beslenen tıfıllları akıllanmalı, yerli yersiz yakıştırmalarla kendi insanını aşağılamaktan vazgeçmelidir. İşte millet kararını verdi ve beğendiği yerel yöneticileri seçti.
Eskişehir ve İzmir'in seçen ve seçileni ne kadar saygın ve değerliyse, İstanbul ve Ankara'nınkiler de o kadar saygın ve muhteremdir. Dindar kesimle makarnacıların da ötekiler gibi duyguları, gurur ve onurları vardır. Hiç önemsemediğiniz, hatta adam yerine koymadığınız bu kişiler, çoğu zaman kendilerine tepeden bakanlardan daha insandırlar. Dostlukları, samimiyetleri, duyguları yukarıda oturanlar gibi sanal değil, gerçektir. Kimsenin, "gericiler, makarnacılar, kömürcüler!" iftirasıyla bu insanları küçümsemeye hakkı yoktur. Eğer bundan böyle, sosyal medyada ya da herhangi bir yerde, benzer yakıştırmalarla bu insanlara hakaret etmeye devam edenler olursa onlara, "ülkenin en ileri geri zekalıları!" deme hakkımı kullanacağımın bilinmesini isterim.
Bu memleketin en akıllıları ve en zekileri kendilerini dev aynasında gören sol ve Kemalist ideolojistler değildir. Gerçek şu ki, dünya onların zekası sayesinde dönmüyor. Yakalanan başarılar, seçkin barlarda şişenin dibini ararken üretilen beylik fikirler sayesinde gerçekleşmiyor. Bu iddiada olanlar, 80 yılda geldiğimiz mesafeden daha fazlasını 10 yılda nasıl katettiğimizin izahını yapamazlar.
Bence bu seçim, Ak Parti'yle diğerleri arasında değil, AKP ile cemaat arasında geçmiştir. Adamlar muhalefet partileri ile seçmenlerine rahmet okutacak derecede acımasız ve vurucu bir politika izlediler. Zanda, atıp tutmada, kanıtlanmamış iddiaları gerçekmiş gibi sunmada hiç bir sınır tanımadılar. Bu arada, Allah'ı ve dini de ağızlarından düşürmediler. Ancak cemaatin ileri gelenlerinin bu hal ve tavırları, halkın zihnindeki "dindar" şablonuna oturmadı. Sanırım bundan sonra oturmayacak ta...
Cemaatin saygın bir mensubu olduğu halde, gerilim başladıktan bir süre sonra iktidardan yana tavır koyan Hüseyin Gülerce dikkat çekici bir itirafta bulunmuş:
"1- Hizmet baştan beri yanlış yaptı. Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı'na savaş açtı. Gezi'den itibaren Başbakan'a hakaret etmeye başladılar.
2- Üslubumuzu kaybettik. Namus bildiğimiz üslubumuz. Biz bunu bıraktık hükümetle savaşa girdik, diyaloğu bıraktık çatışmacı dil kullandık.
3- Siyasallaştık. CHP için kapı kapı dolaşıp oy istedik.
4- Hizmet hep çoğunlukla hareket etti. Hep öyle yoluna devam etti. İlk defa çoğunluğun karşısına çıktı ve kaybetti. Orjinalini kaybetti, yara aldı." demiş. Bence gerçeği itiraf etmekle çok ta iyi yapmış.
Sonuç: Halk, ülkesini yöneten liderin yararlı icratını gördüğü için ve kutlu önderin çağrılarına kulak asmadı. Demek ki, bu milletin basiretini yabana atmamak gerekiyor. Parti tercihleri bazılarını krize soksa da toplum, kimin sözünde samimi olduğunu, kimin de ikiyüzlü davrandığını aydın ve akıllı kesimden daha iyi anladı.
Resim: haber3.com