- Kategori
- İlişkiler
Selin ve Yağız I
İlk gördüğünde pek umursamamıştı Yağız’ ı. Gülmekle gülmemek arası bir tebessüm etmişti elini ona uzatırken. Oturup konuşmaya başladıklarında şaşırmıştı nede çok şey biliyor bu adam böyle gerekli, gereksiz her şey hakkında bilgisi var hayretler içinde bir o kadarda hayranlıkla sohbet etti onunla. İkinci görüşmede artık her şey değişmişti ikisi içinde….
Yağız sürekli Selin’i görme arzusu içinde haydi şuraya gidelim, haydi bunu yapalım, haydi bize yemek yapsana, der dururken, Selin de çoktan aşık olmuştu Yağız’a. Sürekli aklındaydı Yağız’ı göreceği günleri iple çekiyordu. Sabah aynaya baktığında Yağız’ı görüyordu karşısında, yolda yürürken yanındaydı sanki, gece Yağız’a sarılıp uyuyor “iyi geceler sevgilim” diyordu sanki yanında o var gibi…
O kadar onunla doluydu ki aklı, yemeden içmeden kesildi Selin. Hep söylerlerdi de inanmazdı aşkın ona bunları yapabileceğine. Yüzünde güller açıyor, gözlerinin içi gülüyor, içi içine sığmıyordu herkes farkındaydı Selin’e bir şeyler olduğunun. Ah bir de bunları Yağız görse, içindekileri Yağız’ına anlatabilseydi…
Uzun süre görüşemediler, araya yollar girdi, zaman girdi…
Ama Selin de her şey ilk günkü gibiydi. Belki de ona ulaşamadığındandı bilemiyordu tüm bunlara bir anlam veremiyordu. Ona nasıl ulaşabilirdi ki ne bir adres ne bir telefon vardı birbirlerinde, ikisi de istemeye cesaret edememişlerdi…
Bir gün nasıl olduysa sık gittikleri yeri aradı Selin, Yağız’ı sordu “bir dakika burada” dediler ve o an sanki dünyalar onun oldu! Yağızın telefona gelmesi sanki saatler sürdü ve ahizenin ucundaki ses onun sesiydi! “alo” “merhaba ben Selin” dedi. Yağız ise “canım nasılsın” derken Selin kelimeleri toparlamakta zorlandı ve “bana 15 dakikanı ayırabilir misin?” diyebildi. O sırada aklından milyonlarca şey geçti…Ya ben yanlış hissediyorsam, ya terslerse beni, ya…
” Tamam telefonunu alayım ben ararım seni” dedi Yağız. Selin telefonunu verdi ve akşam olanları bir arkadaşına anlatmak için çıktı gitti. O kadar mutluydu ki hep Yağız’ ı anlatmak hep Yağız’dan konuşmak istiyordu. Bir kaç saat sonra Selin in telefonu çaldı, konduramadı Yağız’ın onu arayacağını. ”Alo” dedi “selam ben Yağız, müsaitsen görüşelim” dedi. Aslında Selin taaaa nerelerdeydi “ Tamam bende çıkıyordum zaten 2 saat sonra görüşelim” deyiverdi. O kadar heyecanlıydı ki Selin yola nasıl çıktı, oraya nasıl gitti hatırlamıyordu. O kadar özlemişti ki onu, bir sarılsa acaba ne tepki verirdi Yağız?
Selin yarım saat erken gitmişti, sigara üstüne sigara yakıyor, elleri heyecandan titriyordu, kalbi duracak gibiydi. Ve işte artık karşısındaydı “sana bir sarılayım, çok özledim” dedi Selin. Sarıldılar uzunca bir süre öylece kaldılar. Oturdular, o kadar çok şey vardı ki konuşacak, Selin dayanamadı ve anlattı Yağıza olan hislerini… Yağız öylece kaldı. Oda onu seviyordu ama nasıl olurdu ya üzerse Selini? “ben seni üzmekten korkuyorum Selin, o kadar çok şey var ki sana anlatamadığım, anlatamayacağım” dedi ve Selinin gözleri dolu dolu oldu. Söylemese miydi? Bir süre gözlerinin içlerine baktılar konuşmadan, birbirlerine sarılmamak için savaş veriyorlardı adeta, dayanamadılar. Deli gibi öpüyordu Yağız Selini. Bir taraftan “yapma bunu bana, yapma” diyordu Selin …
Rüyaları gerçek olmuştu Selinin, o sabah yanında Yağızı görünce yüzünde kocaman gülümseme ile hiç diyemeyeceğini sandığı “günaydın”ı söyleyiverdi.
Sarıldı sımsıkı, kokusunu taaaa ciğerlerine kadar çekti. Hiç gitmesin istiyordu yanından, hiç çıkmasınlar dı o yataktan, hiç bitmesin di bu rüya…
Bitmedi.
- Toplam blog
- : 19
- : 898
- Kayıt tarihi
- : 01.12.06
Sıcak bir Ağustos günü 16:15’de Gönen Devlet Hastanesinde şimdiki gibi tombiş yanaklarım, çekik güle..