Sen uyuyordun...

Sen Uyuyordun...

Ben mektuplar yazıyordum sana...

Kenarlarına iklimler çiziyordum sayfaların...

Gitmek istediğin yerleri anlatan...

Belki bende gelirim diye,

Yer ayırtıyordum ihtimaller tatil köyüne...

Sonra bir tren yolculuğuna çıkıyordum...

İki iç "Deniz" arasındaki en uzun yollardan geçiyordum gülüşüne ulaşmak için...

Yüzünü yansıtıyordum vagonların buğulu camlarına...

Ve siyah-beyaz fotoğraflar çekiyordum,

Senden daha çok gördüğüm yıldızlara kızdığımdan...

Ne zaman sesini duyamasam,

Ankarada sıradan bir sokaktaki sıradan bir binanın en üst katında

Kalbinin kapısında çaresiz..iki büklüm...

Sesinin yankısını dinliyordum...

Aklımdaki tüm sesleri unutup sadece seninkini duymak umuduyla...

Merak ediyordum...

Güneş yarın batıdan doğsaydı..

Dudaklarından süzülen iki kelime kadar hızlandırırmıydı kalbimin atışını...

Sen uyduğuğunda ben saçlarında geziniyordum..

Dudağının yastığına değdiği noktaya bırakıp aklımın iplerini ,

Ve her telinden kutsal ilmikler dolayıp boynuma, sevabına ölüyordum...

Öpsem uyanırmı korkusuyla..

Sen Uyuyordun..

Ben "Seni Seviyordum..."

24.02.2008/04:12

0cak 1982; soğuk bir mevsime, sıkıntılı/ sıkı yönetim yıllarına denk gelmesinin dışında benim dünyay..