- Kategori
- İlişkiler
Sevgi oyunu
Ne de çok seviyoruz , seviliyoruz değil mi? . Başlıyoruz sonu baştan belli sevdalara kaptırıyoruz kendimizi. Yaşıyoruz , nefes alıyoruz , yaşadığımızı sanıp mutlu oluyoruz. Sonra da bitişlerinde yıkılıyoruz. Her bitiş bir şeyler götürüyor bizden..
Sevgiler dünyanın en güzel şeyleri olabildiği gibi, en yaralayıcı şeyleri de olabilir. Bir ilişkiye başlarken aslında kabullenmiyor muyuz acı gerçeği ? Bir gün mutlaka biteceğini bilmiyor muyuz? Her ne kadar bilmiyorum desek de aslında çok iyi biliyoruz bunu. Hiç bir şey sonsuz değildir. Doğa bize verdiği hayatı bile bize bırakmayıp geri alıyorsa , bize verdiği aşk onun için çok sıradan onu neden almasın ki? Ve bizler öylesine severiz ki , sevdiğimiz şeyleri hiç unutmayız. Küçücük sevgilerimiz bile büyük izler bırakır kalbimizde. Ve asla bir başkası gelip de öncekinin yerini dolduramaz. Her sevdiğimize farklı boşluklar açar kalbimiz. Gittiğinde boş kalır. Bazen sertleşir , kayalaşır bu boşluklar , bazense ufacık bir dokunuşla paramparça olur.
Hep severiz. Hep acı çekeriz . Sonra da bir daha sevmekten hep korkarız. Ve yine severiz. Hayat sarılıp başa alınan bir kaset gibi. Belirli olaylar zinciri. Ne yaparsak yapalım monoton ve sıkıcı. Yapabileceğimiz her şeyi yaptığımızda bile başa döneceğiz.. Gerçekten acayip varlıklarız. Sonunun acı olduğunu bildiğimiz mutluluklara koşuyoruz. Yanacağımızı bildiğimiz ateşlerde yürüyoruz. Ne olursa olsun yarını düşünmeden seviyoruz yinede. Diyor ya eflatun hiç ölmeyecek gibi yaşarlar hiç yaşamamış gibi ölürler. Güzel söylüyor. Sanırım gerçekten aciziz öleceğimizi bile bile yaşıyoruz ya… 25 04 2007
- Toplam blog
- : 23
- : 2179
- Kayıt tarihi
- : 21.06.06
Hayattan sıkılmış bir kişilik. Hep acaip şeylere ilgi duydum insanlara göre. Bir çok insana gö..