- Kategori
- Şiir
SUSKUNLUK
Yaşamımın umarsız günlerinde
Bir yalnızlık türküsü tutturdum ki
Sormayın gitsin
Onca yoksulluk varken
Kenime ait olanlardan utandım
Onca Zenginlik varken
Kendime ait olmayanlardan hayıflandım
Bir sevda yolculuğuna
Yöneldim ki
Oda avuçlarımdan
Yere süzüldü düştü
Kendimce kederlendim ağladım
Dökülen gözyaşlarım
Bir ırmak oldu aktı gitti
Ve suskunluk dolu yüreğim
Konuşmasını öğrenemedi