- Kategori
- Futbol
Talih ve Salih ....

Fenerbahçe Antalyaspor’a 3-1 yenilerek hem sahasındaki 47 maçlık yenilmezlik serisine son verdi, hem de önemli bir karışıklığın içine girdi.
Futbol bu yenmek de var, yenilmek de… diyebilirsiniz ama her takım yeniliyor da Fenerbahçe’nin yenilgisi daha bir ses getiriyor nedense.
Kadınlar bile ‘’Aykut istifa ‘’ diye bağırmış..
Aykut Kocaman ‘’ben kadınların bağırması ile istifa edecek adam değilim, 2 hafta sonra cezasız oynayacağız, bakalım bir de erkekleri dinleyelim, onlar ne diyecek?’’ Der mi bilmem ama şu sıralar spor programlarına bir aylık malzeme verdiğinin farkındadır sanırım
Ve bu kez bu baskıya direnmek çok zor.
Allah yardımcısı olsun.
Fenerbahçe’nin hem Avrupa’yı hem de Süper ligi aynı anda götürecek bir kadro genişliği yok. Hatırlayın milli maçtan sonra Bursa maçında 6 önemli oyuncusu yoktu!. Bu Fenerbahçe’de önemli oyuncu kim?. O da meçhul ya. Diğer oynayanlar önemli değilse Fenerbahçe’de işleri ne?
Antalya iyi takım. Geçen sene kıl payı kümede kalan bir takımın bu yıl zirvede olması şaşırtıcı.
Fenerbahçe biraz becerikli olabilseydi yenilmeyebilirdi.
2-1 den sonra bazı pozisyonlar buldu ama olmadı.
Bursaspor maçında 16 maç oynamayan Serdar Kesimal oynamıştı ve Bismillah, ayağına gelen ilk topu kendi kalesine yollamıştı.
Bu maçta da öyle bir şey oldu.
Bucaspor’dan Salih adında genç bir çocuk aldılar orta sahaya. 18 yaşında henüz. Merak ediyordum. Bu çocuğu top oynatmak için mi, tesislerde çalıştırmak için mi aldılar diye!. Hiç ortalarda yoktu.
Aaaaa. Bir de baktık son 10 dakika Salih oyunda.. Yani Aykut Hoca’da tam zamanını bulmuş. Şimdi bu Salih için bir talih miydi?. Bir genç futbolcuyu ilk resmi maçına takım mağlupken son 10 dakika oyuna almak da neyin nesiydi?
Fenerbahçe hücumda.. Rakip kale önünü ablukaya almış.
Top Salihe geliyor. Tam ceza sahası çizgisi üzeri. Sağa, sola çıkaramıyor, acemi. Olur ya bir şut deneyeyim diyor herhalde. O ne?. Vurdurmuyorlar, bastırıyorlar ve dönen topu 2 Antalyalı alıyor ki, bi bakıyorlar rakip saha tarla.
Talih’siz Salih
Çocuk sağa bakıyor, kimse yok. Sola bakıyor kimse yok. Ortada da kimse yok. Erman Toroğlu’nun dediği gibi, yaylalar yaylalar… Antalyalı 2 oyuncu kendi ceza sahalarından aldıkları topu Volkan’ın karşısına kadar sürüyorlar. Salih tek başına hala koşuyor. Tam yetişiyor ki, eski Fenerbahçe’li Deniz topu 3. Gol olarak ağlara göndermiş bile.
Zavallı çocuk. Aylar sonra 10 dakika forma şansı bulmuş, daha şutunu çekemeden kaptırdığı top kalesine gol olmuştu.
Bu gol bütün takımlar için ders gibi bir goldür.
Rakip ceza sahasında kaptırılan bir topun, hiçbir futbolcu ile karşılaşmadan götürülüp, gole çevrilmesi Salih’in kötü talihi yanında, takım arkadaşı olan ağabeylerinin de nasıl bir mağlup olma paniği içinde olduğunun göstergesidir.
Salih..
Yok ki Talih…..
Çocuk bir topa vurayım dedi ceza çizgisi üzerinden, vuramadan gitti kendi kalesine gol oldu.
Ne Fenerbahçe’ye üzüldüm yenildi diye, ne şuna, ne buna.
Ben Salih’e üzüldüm.
İhanete uğramış gibiydi..
Sağım, solum sobe…Saklanmayan ebe… Ne yanında, ne sağında, ne solunda, hiç kimse yoktu.