- Kategori
- Kültür Turizmi
Tarihin önünde saygı ile eğiliyorum
Kendinizi tarihin karşısında hiç arada kalmış veya bir boşluğa düşmüş hissettiniz mi hiç ?
Bana sık sık olur bu durum.
Tarihi yerleri her gezdiğimde kendimi arada kalmış sıkışmış gibi hissederim.
Sanki bir döngü içerisinde medeniyetlerin savaşı gibi beynim büyük savaşlar verir.
Gördüğüm eserler öyle ince ve gelişmiş bir zekanın ürünü ki saygı ile eğiliyorum önünde. İlkel bir çalışma ve düşünce ile oluşamaz bunlar, belli bilgi birikimi isteyen eserler.
Ve işte o anda yok olan bir insanlığın yeniden doğumu gelir gözlerimin önüne.
Hani bilim kurgu filimlerinde olur ya işte öyle. İnsanlık kendi sonunu hazırlamıştır savaşları ile. Bunun sonucunda gelişmiş bir medeniyet kendi kendini yok eder ve insanlık yeniden doğar.
Yeniden keşfeder dünyayı, ateşi, güneşi, yemeği, aşkı ve de savaşı.
Selçuk'ta ki Efes'i ele alalım mesela. O yollar, su kanalları. Muhteşem kütüphanesi.
Hepsi bir yana da, Ya o tuvaletlerine ne dersiniz?
Ne kadar ince bir zeka ürünü değil mi. Adamlar kanalizasyonu halletmişler.
Tüm şehri ısıtmalarını geçtim, tuvalet taşlarını bile doğal kaynak sıcak su ile ısıtmışlar. Oturunca mabadın üşümesin diye.
Sonra Aspendos Tiyatrosu ve muhteşem akustiği, Bir para düşür yere en üstten duyuyorsun.
Öyle bir yapılmış ki sahne ve oturma düzeni müthiş. Herkes sahneyi görüyor ve rahatlıkla da duyuyor.
Bir de gel şimdi ki tiyatrolara bak. Hangisi daha gelişmiş dersiniz?
Bergama; Akropol, Tapınakları, kütüphaneleri, ya o dünyanın en dik 30, 000 kişi kapasiteli yarım ay şeklinde ki tiyatrosu. O ne muhteşem bir eser, döner sahnesi olan bir tiyatro. En üstten aşağıya tam onbeş dakika da indim ama çıkışımın ne kadar sürdüğünü hiç sormayın. Ya o parçalanıp Almanyaya kaçırılan Zeus sunağı. Daha sahip çıkamadığımız dışarıda gidip imrenerek gördüğümüz eserlerimiz.
Sümela manastırı; Bir mağara ancak bu kadar muhteşem değerlendirilir. Yapılış amacı ne için olursa olsun bu kadar muhteşem bir eseri meydana getirmek pek kolay olmasa gerek.
Saymakla bitmeyecek olan daha bir sürü yerlerimiz ve medeniyetlerimiz var.
Ben işte böyle eserleri gezerken kendimi bir başka dünyaya uzanmış hissederim. Beni sarıp sarmalar eserlerin muhteşemliği. Kendimi iki dünya arasında kalmış görürüm.
Ben böyle düşünüyorum ama şimdi ki neslimize acaba yeterince gösterip öğretiyor muyuz buraları?
Bunlara sahip çıkmalarının önemini anlatıyor muyuz? Gerçi bizim sahip çıkmadığımız eserlere onların sahip çıkması gerektiğini nasıl öğreteceksek.
Kaçımız çocuğumuzun elinden tutup müzeye veya böyle yerlere götürüyoruz?
Bu eserleri bizden çalanlar gerine gerine bunları sergileyip akın akın görmeye gidiyorlar ya biz ?
Gerdiğim tarihi mekanlarda nerde ise sadece yabancı turistleri görüyorum.
Bizler gerçekten sahip olduğumuz değerlerin farkında değiliz.
Bizler tarihi eserleri sadece isimlerimizi kazımak için veya evimizin duvarını tamamlamak için kullanıyoruz. O da olmasa depo yapıyoruz.
En kötüsü de çöplüğe çeviriyoruz bu cennet mekanları, bu paha biçilemez eserleri.
Tarihine sahip çıkamayan hiç bir şeyine sahip çıkamaz bunu asla unutmamak gerekiyor.
Çocuklarımıza bunu sevdirmeliyiz, gösterip öğretmeliyiz.
Hem belki bu sayede internetin başına oturduklarında merak ederde bir araştırırlar gezdiği yerleri.
Şu günler tarihi yerlerimizi görmek için en uygun zamanlardır.
Kültür ve turizim bakanlığının çıkartmış olduğu Müze kart uygulaması var. Bunu ilk gittiğiniz müze veya ören yerinde hemen teslim alabiliyorsunuz.
İşte Görüldüğü gibi gezip görmenin ve öğrenmenin tam zamanı.
Medeniyetlerin beşiği olan yurdumuz da ne kadar zengin olduğumuzu unutmamalıyız.
- Toplam blog
- : 96
- : 2224
- Kayıt tarihi
- : 13.06.06
Hayata güleryüzle bakmaktır felsefem ama polyannacı değil. 1961 Sivas doğumluyum, evliyim 2 kızım..