- Kategori
- Dostluk
Top yuvarlak
Ne maçtı ama. Ermenileri nasıl da yendik. Hem de iki gol. Breh breh breh. Topçularımız, aslanlar gibi mücadele ettiler. Hele golden sonra, hocalarına koşup, sarılıp, şapur, şupur öpmeler. Allahım, ne manzaraydı öyle. Fatih Terimin yüzündeki ifadeyi çözemedim. Sanki istifa için, biraz acele davrandım, der gibiydi. Bunu bir an aklından geçirdi, sonra rakibin Ermenistan olduğunu hatırlayınca ve oynanan futbolu da görünce, boş veer, iyi ki istifa ettim mi ne, gibisinden, bir yüz ifadesi. Yayıncı TV, maçın kahramanını seçmek için bir de mesaj hattı kurmuştu. Bence maçın kahramanı yoktu. Ama maçın en sıkıntılı seyircisi vardı. Cumhurbaşkanı, A. Gül. Takım gol atınca, ne yapacağını bilemedi. Ellerini zor zaptediyordu ki, imdadına Sarkisyan yetişti. Sarkisyan alkışlayınca, o da istemeye istemeye alkışlar pozuna girdi. İkinci golde de aynısı oldu, A.Gül, dönüp Sarkisyana şöyle bir baktı. Sanki attığımız gol için, kusura bakma, der gibiydi. Allahtan başka gol olmadı. Keşke Ermeniler de bir gol atsalardı, A. Gül de o golü alkışlasaydı, daha bir hoş olacaktı, olmadı. Top yuvarlak, siyaset yuvarlak. Ne olacağı hiç belli olmuyor.
Maç bileti satılmamış. Kimlerin bilet alacağ, maça gelip, neler yapacağı, bilinmediği için, biletler, tanıdık bildik kişilere dağıtılmış. Özellikle ülkücülere bilet verilmemiş. Maça girenler, Bursanın en munis kişileri. Diyorum ki; Bursa valisi, Beşiktaş maçında da aynı taktiği uygulasa, Beşiktaşlılar da gelip, takımlarının maçını izleseler. Bursalılar, Ermenilere gösterdikler, misafirperverliği, kendi kanından olan insanlara da gösterseler. İki düşman halkı, yakınlaştıran futbol, aynı milletin insanlarını, neden kanlı bıçaklı yapar, anlamak mümkün değil.
- Toplam blog
- : 820
- : 326
- Kayıt tarihi
- : 02.10.08
Nerede, nasıl, ne zaman, umursamıyorum. Bir şekilde dünyadayım, yaşıyorum. Hayatı seviyorum. Tanr..