- Kategori
- Meslekler
Ustalık?...
Her işin USTA sı var...
Sevdiğim güzel sözler ve atasözleri var; bunlardan birisi de "insan yedisinde ne ise yetmişinde de odur" sözü...
İnsanoğlunu diğer yaratıklardan ayıran önemli özelliklerinden birisi de en çok eğitilebilen bir canlı olmasıdır. Her ne kadar atasözünde insanların bir ömür boyu değişmeyeceği gibi bir izlenim doğuyorsa da, insanoğlu ana kucağından ölünceye kadar birçok değişikliklere uğrar. Bu değişme hem fiziksel, hem de zihinsel ve karakter yönünden olabilir.
0-6 yaş arasında kazanılan kişilik özelliklerinin ömür boyunca değişmediği yönünde bilimsel bulgular da vardır. Ama günlük hayatta çevremizde gördüğümüz ve tanık olduğumuz gerçek durum, insanların bazı kişilik özelliklerinin hep aynı kaldığı şeklindedir. Bu özellikleri genelde eğitimle de değiştirmek mümkün değildir. Burada genlerin bağlayıcı rolü devreye girer.
Burada üzerinde duracağımız asıl konu, insanların mesleki yaşamlarının başlangıcından sonuna kadar olan sürçte kaydettikleri gelişmelerden bahsetmek olacaktır. Sözsü fazla uzatmadan ve sizleri daha fazla sıkmadan örnekleri sıralayalım isterseniz:
- Bir avukat mezun olur, stajını yapar, ilk aldığı dava için günlerce çalışır, bütün dokümanları karıştırır, dava günü yaklaştıkça heyecanı kat be kat artar. Ofiste ve evde provalar yapılır, örnek davalar incelenir ve duruşma günü geldiğinde heyecan had safhadadır. Müvekkil, mahkeme ve hukuk camiası önünde verilen ilk sınavdır bu. Başlangıçta çiçeği burnunda avukat biraz tutuktur. Zaman zaman heyecanına yenik düşer. Sonraki davalarda ne heyecan kalır, ne tutukluk. O şimdi bütün kanunlara ve olası durumlara daha hazırdır ve kendisine olan güveni artmıştır. Müvekkiller de artık ona daha fazla güvenmektedir. O artık değişmiştir ve mesleğinde bir "usta"dır.
- Bir öğretmen ilk girdiği derste anlatacağı dersin konularını bile unutur. Heyecanını yenmek için sürekli elinde birşeylerle oynar. Cümleler dilinin ucuna gelir, sonra birden uçuverirler. Derste bir türlü zaman geçmez. Zilin çalması adeta onun için kurtuluş olur. Bir iki dönem sonra, dersler de oturur yerine, ders planları da. Öğretmen anlattığından, öğrenci dinlediğinden zevk almaya başlar. Öğretmen artık kendisini geliştirmiştir ve sınıfta "usta" dır.
- Bir berber başlangıçta sakal yerine müşterinin yanağını keser. Kese kese ustalığı öğrenir. Gözü kapalı tıraş yapmaya başlar. Tıraşını beğenenler hep ona gelirler. O artık bir "usta"dır.
- Bir çiftçi, hükümetin tarım politikaları, kuraklık, sel v.b. özel durumlar haricinde ilk başlarda çiftçiliği tecrübe ederek öğrenir. Çekirdekten yetişmediyse; ne zaman ekeceğini, ne zaman biçeceğini, neyi ekip ekmeyeceğini öğreninceye kadar uzun bir süre ancak karın tokluğuna çalışır. Bir süre sonra canı yandıkça işi öğrenmeye ve ekmek yemeye başlar. O şimdi "usta" bir çiftçidir.
- Bir hayat kadını istemediği bir mesleğe hayat şartları gereği başlamıştır. Yada mecbur bırakılmıştır bu mesleği yapmaya. Günlerce için için ağlar ve yaptığı işi asla sevemez, canı yanar. Ama mecburdur, devam eder. Başlangıçta nasıl davranması gerektiğini, hangi müşterinin nabzına göre ne şerbet vereceğini bilemez. Zaman bunları ona öğretir, Tabir-i caiz ise "kaşarlanır" O şimdi mesleğinde "usta"dır.
- Bir sporcu, önce sokakta başlar, sonra okul, kulüp derken amatörlükten profesyonelliğe adım atar. Yarışmalar, koşuşturmalar derken emekleme dönemi geride kalır. Disiplinli bir çalışma madalyaları, kupaları peş peşe getirir. O artık kendi alanında "usta" bir sporcudur.
- ........
- ........
- ........
- ........
- Bir politikacı hayat şartları gereği siyasete atılmıştır; ya arkadaşların tavsiyesi ve desteği, ya içinde bulunduğu çevrenin ona sağladığı imkanlar, ya mevcut siyasilerden duyulan hoşnutsuzluk vs.vs....(Bu kısımda siz de aklınıza gelenleri sıralayabilirsiniz)
Mazbatayı alıp, milletvekili yeminini edince, ya da görevlendirildiği makam koltuğuna oturunca göreve başlar bizim politikacı. İlk günlerde görev ve sorumluluklar önceliklidir ve her yere el uzatılır. Politikacı sorumlu olduğu vatandaş kitlesinin derdini dinler. Memleket sorunları hararetle ele alınır ve her ortamda tartışılır. Sorunlara çözümler için Ankara yolları aşındırılır...
Acemilik dönemi böyle geçer...
Siyasette ustalaştıkça çarşıda, pazarda, kürsüde ve mecliste konuşmanın üslubu ve nezaketi bozulur. Vatandaşın derdi ve sorunları "dinleniyor gibi" yapılır. İşgal edilen "Makam", daha ziyade iş takibi ve torpil için kullanılmaya başlanır. Makamda ilerledikçe takip edilen işler de büyür. Kaymaklı pasta nerede varsa bulunur ve yenilir. Politikacı kendisinin ve ailesinin yaşamını ölünceye kadar, yedi sülalesini seneler boyunca garantiye ve güvenceye almak için ne gerekiyorsa bıkmadan, yorulmadan çalışarak yerine getirir. Gerekiyorsa bu konularda kanun çıkarmak için meclisteki gece oturumlarına kalır. Meclis koltuğunda uyusa bile, uykulu uykulu oylamalara katılır ve elini kaldırıp oy verme zahmetinde bulunur.
Vatandaşın gözünün içine baka baka nasıl yalan söyleneceği, olan bir şeyin nasıl olmamış gibi, ya da olmamış bir şeyin nasıl olmuş gibi gösterileceği öğrenilir zamanla...
Hangi kanun maddesinde ne tür açıklıklar var, açıklık yok ise bir geceliğine bir açıklık nasıl yaratılır ve ertesi gün kaldırılır ve bunlardan hangi durumdan nasıl yararlanılır, hangi iş nasıl kovalanır...kısacası menfaate yönelik her şey günler ve aylar geçtikçe alasıyla öğrenilir...O şimdi siyasette "usta" dır.
Not: Layıkıyla görevini yapan ve yıllarca bu ülkeye sonsuz hizmet ve emeği geçen "devlet adamı" denebilecek karakterdeki politikacılarımızı bu değerlendirmenin dışında tutuyorum. Sözüm meclisten dışarı...
- Toplam blog
- : 136
- : 2817
- Kayıt tarihi
- : 20.03.11
Duyarlı olduğum konularda; düşündüklerimi, bildiklerimi ve birikimlerimi paylaşmak üzere burada b..