- Kategori
- Siyaset
Vajinismusun nedeni kırmızı alarm mı?
Ergenliğe adım atmış erkek çocukların bıyıklarının terlemeye başlaması gibi kız çocuklarında da bu dönemde bazı değişimler olur; boy serpilir, kalçalar, göğüsler şekillenmeye başlar, ama esas değişim içeride olur. Onu üremeye teşvik ve tahrik edecek hormonlar salgı üretmeye başlamışlardır... Bunun dışa yansıması da; o artık genç bir kızdır.
İşte böyle yeni yetme bir kızın canı, henüz çocukluğundan da kurtulamamanın etkisiyle, mahalle parkında kayacaktan kaymak ister. Oluşan hava akımından etekler fora olur. Kızın gözleri o an karşı bankta oturmakta olan erkek oyun arkadaşına ilişir. Erkek arkadaşı bir taraftan terlemiş ama henüz kaytan olmamış bıyıklarını kıvırmaya çalışırken, bir taraftan da belli bir noktaya bakan gözleri onu yiyecek gibidir! İşte tam o anda ve ilk defa olarak kırmızı alarm çalmaya başlar. Kız korkar, irkilir ve aceleyle doğrulur, eteğini düzeltir ve koşarak oradan uzaklaşır.
Bir çalmaya başladı ya, artık kırmızı alarm durmadan çalmaktadır. Kız için korkulu ve korkulu olduğu kadar da işkenceli bir hayat başlamıştır. Her defasında kırmızı alarm onu kurtarmaktadır, ama hayatından da bir şeyler alıp götürmektedir.
Bir defasında, çok sevdiği oyalı basma eteğiyle asfaltta yürürken kaldırıma çıkmak üzere ayağını kaldırdığı sırada, hain rüzgar alttan dalış yapmış ve eteğinin ucunu beline yapıştırmıştır. Etrafına baktığında 96 çift gözün tekmili birden hedefe kilitlenmiş olduğunu farkeder . Kulakları sağır edercesine kırmızı alarm çalmaya başlar. Kız, bir taraftan beline yapışmış eteğini aşağıya indirmeye çalışırken, aynı anda da koşarak oradan uzaklaşır.
Yine başka bir sefer, üstte tişört, altta etek, mutlu bir şekilde üst geçit merdiveninden yukarı çıkmaktadır. Bakışlarını bir an aşağıya indirdiğinde merdivenin altında pusuya yatmış ve basamaklar arasındaki boşluktan dikizlemekte olan kalleş düşmanla göz göze gelir. Yine kırmızı alarm çalar ve eteklerini elleriyle bacaklarının arasına sıkıştırarak hızla merdivenleri çıkar ve gözden kaybolur.
Hangisini anlatayım; bir değil, iki değil, üç değil... O zamana kadar saklambaç, yakan top oynadığı erkek arkadaşlarının hepsi de karakter değiştirmişlerdir, yasak bölgeye gizli gizli ayna tutmaktan tutun da bilmem nesine kadar, onunla başka başka oyunlar oynamak istemektedirler. Tabii ki her defasında da kırmızı alarm çalar.
Dedik ya; kırmızı alarm kızın kızlığını korumaktadır ama hayatını da cehenneme çevirmiştir. O kadar ki gecenin dingininde yatağa girip gözlerini kapattığında kulaklarında kırmızı alarm çınlamaktadır. Bu sesten kurtulmak için yorganı kafasına geçirmekte, ya da kafasını yastığın altına sokmakta ama yine de bu çınlamadan kurtulamamaktadır...
Bir gün kız ailesiyle beraber tenha bir yere pikniğe gider. Hain gözlerden ve kırmızı alarmdan uzak, doğayla başbaşa sakın bir gün geçireceğim diye kız sevinmektedir. Kız çok mutludur. Bir ara doğal ihtiyacı gelir. Oturdukları yerin biraz ilerisinde bulunan çalıların arka tarafına geçer. Arkasını çalılara vererek usulca çömelir. Tam işini yapacaktır ki, bir hışırtı sesiyle beraber arkada bir dokunma hisseder. Anında çalan kırmızı alarmla, iç giysisini çekmeye fırsat bulamadan havaya fırlar. Görünürde bir şey yoktur. Kendi kendine "Az kalsın hiç olmadık bir yerde savaşı kaybedecektik" diye düşünürken az ileride otlar arasından bir yılanın yuvasına doğru süzülmekte olduğunu farkeder:
-Off yılan! Sen de mi ya? diyebilir sadece...
Kız ardı arkası kesilmeyen kırmızı alarmlarla evlenme çağına gelir. İyice gelişmiş ve serpilmiştir. Bu arada okulunu da bitirmiş ve bir işe de girmiştir. Yani, sıra evlenmeye gelmiştir. Aslında gönül koyduğu yakışıklı, kara yağız bir delikanlı da vardır. O da pas vermektedir. Ailelerin onayı alınır ve evlilik ritüelleri de bitirilir, sıra malum o geceye gelir. Bırakın esas mevzuya geçmeyi, damadın gelinliği çıkarmak için eteklerine her tutuşunda acı acı kırmızı alarm çalmaktadır. Üstelik kırmızı alarmı sadece kız duymaktadır. Damat şaşkındır...
İlk gece fiyasko, ikinci gece fiyasko, üçüncü gece fiyasko, peşinden gelen bütün geceler... Hep fiyasko...
Ortak çare ararlar ve güvendikleri bir yakınlarına açılırlar. O da meşhur Haydar Dümen'i tavsiye eder. Hani o, ekranlardan açıklamıştı ya; alameti farikası kendine ait ve onda saklı olan bir icatla, dünyada bir o, vajinismusu tedavi ediyordu; yatak odasında, pardon muayenehanesinde uygulamalı, canlı ve de garantili bir yöntemle...
Birlikte Haydar Dümen'e gittiler ve onun dümenine teslim oldular...
Bir deneme... Yok, ikinci deneme... Yok, üçüncü deneme... Yine tık yok.
Haydar Dümen de şaşkındır... Kıza sorar: İlk defa başıma geliyor, sende ne var kızım?
-Şey... Dümen Amca, ben de bilmiyorum... Ergen oldum olalı bir kırmızı alarm menzilindeyim. Hep çalıyor ve hep beni koruyor. Artık korunmak istemiyorum ama, o hala çalmaya devam ediyor...
Unuttuk söylemeyi; kızımız İzmir'de oturuyor. Haydar Dümen alır kızı karşısına ve başlar anlatmaya:
-Bak Kızım, senin oturduğun ilin hemen karşısında, yani elini uzatsan değeceğin, yanıbaşında bulunan Avrupa'ya bir bak! Bu, hormonlarla ilgili bir durum. Korkmaya ve korkup da görünmez alarm teşkilatı kurmaya hiç gerek yoktur. Avrupa'da da aynı şeyler oluyor. Oradaki plajlarda erkeklerin kızları rontgenlemediklerini mi sanıyorsun sen? Ama oranın kızları cesur davranıyorlar. Önceleri elbiseleriyle denize giriyorlardı. Bakışlardan kurtulamadılar. "Görmek mi istiyorsunuz, al sana bikini" dediler. "Daha mı görmek istiyorsunuz, al sana "mayo", daha mı, al sana "tanga" " dediler. Sonunda gösterecek bir şeyleri kalmadı ve savaşı kazandılar. Şimdi, onların erkekleri vajinismus sorunu yaşıyorlar, senin anlayacağın! Kızım, korkularından kaçmayacaksın ve üstüne üstüne gideceksin. Yani sen, kaş yapayım derken, göz çıkarmışsın. Kendin de, eşin de perişan oldunuz. Benim de elli yıllık karıyerimin içine ettin. Ne diyeyim ben sana, haydı git güle güle... Giderken sekretere 3000 dolar vizite ücretini ödemeyi unutma!
(Blognot: Bu görüşler Haydar Dümen'e aittir. Çıplaklığı kesinlikle onaylamadığımı belirtmeliyim. Teşbihte hata olmaz misali, örnek olarak kullanılmıştır!)
Nereden açıldı bu konu, neden anlattım ben bu hikayeyi? Sahi, ülkemizde her daim korku imparatorluğunu egemen kılmak ve bundan nemalanmak isteyenler var ya! Bir de bilmeden bunlara alkış tutanlar! Hala atıp tutmalarına şahit oluyoruz. Göz bebeğimiz TSK'yı tahrik etmeleri, hatta aşağılamaları da işin cabası. Anlattığım hikaye bunlaradır.
70'li yıllarda "Komünizm geliyor, komünizm geliyor" diye bağırdılar ve kırmızı alarmla yeri göğü inlettiler!
80'li yıllarda bu defa bölücülük devreye girdi. 90'lı yıllarda bölücülükle beraber şeriat tedavüle sokuldu ve tabii ki de alarmlar hiç durmadan çaldı. Bu şekilde 20. asrı tamamladık. Ama Çetin Altan'ın yazılarında sık sık vurguladığı gibi, maalesef millet olarak bizler korku imparatorları sayesinde 20. asrı ıskaladık.
21. asrın tek rakamlı yıllarını tamamlamak üzereyiz ve maalesef yine aynı teraneler ve yine aynı kırmızı alarmlar. Ve ilk defa iyi bir şey oluyor. İlk defa hukuk duruma el koydu, korku imparatorluğunun merkezine baskın yaptı ve araştırma yapıyor. Korku imparatorluğuna son vermekle de kalmayacak, onlara hesap da soracak. Topyekün bir milleti vajinismus hastası, panik-atak yapmanın hesabını...
Peki, korkuların ve acı acı çalan kırmızı alarmların hiç mi aslı yoktur? Tabii ki değil... Hikayemizdeki kızın korkuları da tümüyle yersiz değildi. Ama abartıp vajinismus noktasına getirmemek gerekiyordu. Yani korkuları olduğu kadar yansıtmalıydı. Komünizm bitti. Yapılan anketlerde ve seçim sonuçlarında şeriat isteyenlerin oranı % 5'leri geçmiyor. Kürtlerle de bin yıllık ortak yaşamımızla, karşılıklı kız alıp vermişiz, kaynaşmış, etle tırnak olmuşuz. Kürt nüfusun yarıdan fazlası da batı illerinde yaşıyor. Kürtlerin de % 80'den fazlası ayrılmaya karşı. Etnik partiye oy verenler de bile durum farklı değil.
Cumhuriyet kurulalı 86 yıl olmuş, herkes modern yaşamından çok memnun, buna rağmen şeriat gelecekse buyursun gelsin, ama bu milletin karşısına, varlıkları hakkında kuşku bulunan "Aczimendileri" çıkararak yersiz korku vermenin de bir anlamı yoktur.
Turgut Özal'ın dediği gibi; biz ayırmaya kalksak onların ayrılmak istemeyeceği Kürtler, 1000 yıllık kardeşlikten ve akrabalıktan sonra hala da ayrılmak istiyorlarsa, buyursun ayrılsınlar. Ama Kürt sorununu siyasetin çözmesi için kapiları kapatıp, sorunu kronikleştirmenin, aykırı sesleri tahrik etmenin de yine bir anlamı yoktur sanırım.
Bizler yeterince korktuk, yaşamımız panik-atakla geçti ve ömrümüzün sonuna geldik. Ölümden öteye köy yok, artık korku imparatorları düşünsünler, korksunlar ve bizler gibi biraz da onlar paniklesinler. Sizlere ne oluyor? Sizler de bizler gibi mağdurken, neden onların avukatlığına soyunuyorsunuz?
Ha sahi, gizli sırları hükümet değil, hukuk bilmek istiyor. Ve Anayasamızda da devletimizin "HUKUK DEVLETİ" olduğu yazıyor!
- Toplam blog
- : 337
- : 4184
- Kayıt tarihi
- : 03.08.07
Hukukçuyum... Hukukun üstünlüğünün ve hukukçunun saygınlığının ülkemde gelişmesini ve kalıcı olma..