- Kategori
- Dil Eğitimi
Vay benim dilime!

Ben dilbilimci değilim. Türkçe Öğretmeni de değilim. Dilimiz ile ilgili bütün kuralları bilirim diye, bir iddiam ve ısrarım da yok. Yalnız konuşurken yapılan çok belli olan hatalara da sabır gösteremiyorum.
TRT 1 televizyonunda ”Büyük Kedilerin Günlüğü” diye bir belgesel izliyorum.
Arslanlar bir ağacın altında, öğle sıcağında uyuyorlar. Bir dişi arslan, kendilerine doğru yaklaşan antilop sürüsünün kokusunu alıp başını kaldırıyor, kulaklarını dikip dikkat kesiliyor.
Belgeseli sunan kişi (sunucu) aynen şöyle diyor.
-Dişi aslan beslenme “moduna” geçti.
Arslan, bilgisayar sanki. Ön tarafında düğmeler var. Basıyorsun. Aslan beslenme modunda. Basıyorsun bağırma modunda. Basıyorsun uyku modunda…Bu nasıl iştir.
Aslanların avlanacağını anlatmak için, sanki başka bir kelime yok dilimizde.
O gün akşama kadar o sunucuyu dilime doladım.
-Dayına bir çay getir. Dayın, çay içme moduna geçti.
-Kağıt getir. Amcan, oyun moduna geçti.
-Müziği aç. Abin, müzik dinleme moduna geçti.
-Kedi, miyavlama moduna geçti.
-Köpek, kemik yeme moduna geçti.
- Bak çocuğum kafamı bozma. Sana öyle bir “format” atarım. Huyun değişir.
-Bu gün kafam hoş değil. Her şeyi unutmak istiyorum. Kafamı “resetledim.”
-Bu kadar “iğrenç” bir resim görmedim. Şu yolun “iğreçliğine” bak, diye konuşan üniversiteli gençler saymakla bitmez. Yemek bozulur, kötü kokar, iğrenç olur. Yol bozuk olur. Her kelimeyi yerli yerinde kullanmak gerek. İngilizce ile Türkçe’yi karıştırıp konuşanlar gittikçe artıyor. Televizyon kanalları, bu rezaleti alabildiğine destekliyor.
“İğrenç” kelimesini bile yerinde kullanamıyoruz. Yol veya resim iğrenç olmaz.
Bir arkadaşım var, demek yerine. Bir tane arkadaşım var, diyen sunucuları kosayla biçsen bitmez. Tane kelimesi; kalem, defter, elma, armut vb. için kullanılır. Bizler tam tersi insanları “tane” ile ifade ediyoruz.
Çarşı pazarda gezerken, dükkânların levhalarına bakın. Yabancı bir dille “isim” yazmak, sanki o dükkanı yüceltiyor. Avrupalı veya çağdaş yapıyor.!?
Bizim Yenice’de böyle dükkân isimleri çok fazla değil.
“HANIMELİ” ismi güzel de.”FAST FOOD” işi bozuyor. Yerine bizim dilimizden ek bir isim bulunabilir.
“Cafe MUMESA” yok mu bunun anlaşılır bir karşılığı?.!
“Klas Berber”, ”Ultra Temizleyici”, ”Maksimum Tat”, ”Super Copıer”, Duplex Ev”, ”Mega Star”, ”Süper Star”, ”Golden Star”, ”Silver Soba”, “Süper Soft”, ”Chat Cola”, ”Doritos”, “Play”, ”Mini Cheetos”, ”Sanal Alem” binlerce isim tamlaması…
Sanatçı geçinenlerin; ”Teşekkür ederim, mersi.” Demeleri. Katlanılacak şey değil
Bakın çocuklara satılan çerezlere, çikolatalara çok az “Türkçe” isimli marka bulursunuz.
“Cipso-Cetos-Petos-Holiday-Harby-Jacky-Tutto-Goyresh-Piko-Twingo-Hobby-Kidbox” ve bunlar gibi sözcüklerden oluşan çikolata, sakız ve içecek isimleri… Anlayan varsa beri gelsin.
Bazı ülkelerde; kullanılan anadilin yozlaşmasını, başka dillerden etkilenmesini önlemek için, yasalar var. Adamlar “anadillerini” korumak için yasa çıkarıyor. Yabancı sözcüklerden oluşan isimlere izin vermiyor. Bizim ülkemiz, tam bir yabancı dil kuşatması altında. Hem de ne olduğu belli olmayan kelimelerin işgali altında. Bir de insanların, bu kelimeleri dilimize uyarlayıp kullanmaları yok mu? Tam bir komedi. ”Ex oldum abi.”, ”Ex sevgilim, ” gibi.
“Bir milletin önce dilini yok edin, kendisini daha kolay yok edersiniz.”
Kendisini ifade edecek dilleri olmayanlar, koyun sürüleri gibidir. Bir çobanla yönetilirler. Melemekle ömürleri geçer gider. Türküleri şarkıları, çayır çimen üstüne olur.
“Yarışmacılara ”start” verildi, ” yerine. “Yarışma başlatıldı.” Desek olmaz mı?
“Hafızam beni yanıltmıyorsa.” Hafızan sana ait. Niye yanıltsın seni. Hafızan bir çanta veya yanında gezdirdiğin köpek değil ki.. ”Yanılmıyorsam.” desek daha anlamlı olamayacak mı?
Bu yabancı dil özentisi ve de dilimizi yanlış kullanma; bizi yok edecek. Bir çok yerli dizide tam bir “Türkçe” düşmanlığı yapıyor.
Mustafa Kemal Atatürk’ün: ”Ne Mutlu Türküm Diyene!” sözü aslında şöyle biter. ”Ne Mutlu Türkçe Konuşana.!”
Hem sonra ”Türk Dil Kurumu” ve “Türk Tarih Kurumu” (şimdi durumları çok iyi değil. bir dönem kapatıldılar, şimdi ne olduklarını bilmiyorum.) Atatürk tarafından boşuna kurulmadı. Dilimizi yozlaştırmak isteyenlerin bu kurumlarla uğraşmaları kendilerine göre normaldir.
Tarım ve Sanayi toplumu kimsenin umurunda değil artık. Şimdi “Bilişim Toplumu” var. Çatısı olmayan evlere bile “bilgisayar” girdi. Bilişimin ana kaynağı dildir. İletişim dil ile olur. Bilişim alanında ilerleme kaydedemezsek, işimiz çok zor.
Diğer ulusların dillerine karşı değilim.
Bir dil, bir insan. İki dil iki insan, sözünü desteklerim.
Önce, kendi dilimizi öğrenelim. Sonra diğer dilleri…
Kültürümüzü, kendi dilimizle ifade edelim.
Başka dillerin içinde, boğulup gitmeyelim.
“Ne Mutlu Türkçe Konuşana! Türkçe Şarkı ve Türkü Söyleyene!”
“Ne Mutlu Türkçe Düşünene!”
“Ne Mutlu Türkçe Ağlayıp Gülene !”