- Kategori
- Deneme
Veda etmeyi beceremesem de...
İnsan hayatıının belli dönemlerinde ileride gülümseyerek hatırlayacağı garip depresyonlara girer.
Sevdikleri uzaklaştığında ya da beklediği bir şey olmadığında daha da sık yaşar bu durumu.
Söz verir o an kendisine; bir daha kimseye, hiçbir şeye bu kadar kapılmamak için.
Tutabilir mi?
Hayır...
Uğurlamaya alışkınım sanırdım kendimi...
Vedalar kapımı çalana kadar...
"Artık daha güçlüyüm" diye avunur dururum hep.
Ama yanılırım istisnasız, yıkılırım.
Senin için şüphesiz hayırlısı bu, biliyorum uzağa gitsen daha da çökerdim ama bugün üzülmeyi kenara bırakabiliyorum.
Çünkü yakına gidiyorsun. Aynı şehirdeyiz hatta.
Uzun veda cümlelerini sevmem.
Vedalaşamam, elimden geldiğince kısa tutarım.
Sadece ağız dolusu tek bir cümle söyleyeceğim;
"İYİ Kİ SENİ TANIMIŞIM"
- Toplam blog
- : 143
- : 352
- Kayıt tarihi
- : 18.03.11
1992 yılında Giresun'da doğdum. İlk ve orta öğrenimimi Giresun'da tamamladım. Sağlık meslek lises..