​ Yağmurla gelen mutluluk olunca / Psikoloji / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

14 Ocak '08

 
Kategori
Psikoloji
 

Yağmurla gelen mutluluk olunca

Yağmurla gelen mutluluk olunca
 

O gün dışarıda göğü yırtarcasına yağan yağmur yetmezmiş gibi, kafasında darmadağanık düşüncelerle kendisini yılgın, yenilmiş ve kırılmış hissediyordu. Sinirden titreyen elleriyle bir sigara alıp, yaktı. Dumanını havaya savururken bir kez daha şöyle bir dışarı göz attı. Sokaklar bomboş. Elbette gecenin bu vaktinde kim çıkardı ki... Üstelik böyle bardaktan boşanırcasına yağan bu yağmurda.

Böyle düşününce, hep başkalarına ayrı düşmek isteğinden midir nedir bilinmez; dışarı çıkma istediği sardı her yanını. Sigarasını sehpanın üzerinde duran kül tablasında aceleyle ezip söndürdü. Üzerinde geceliği olduğu halde evden çıktı. Kapıda bir an duraksayıp aslında bu saatte sokağa çıkmak için o denli cesaretli olmadığını farkedip, terasa çıkan merdivenlere doğru yöneldi.

Terasın kapısını ilk açtığında dışarıdan esen deli rüzgar, içinde tuhaf bir ürperti yarattı. Bir an gözlerini kapatıp, orada durdu. Arınmak isteği dört bir yanını sarmışken, aslında tam da olmak istediği yerde olduğunu ta içinde hissetti. Sonra bir adımda dışarı – terasa – çıktı.

Yağmur tüm şiddetiyle yüzüne ve vücuduna vuruyordu. Öyle şiddetliydi ki yağmur gözlerini bile aralamakta zorlanıyordu. Terasın kapısı rüzgarın şiddetiyle hızla çarparak kapandı. Bir an ürküp, o tarafa doğru döndü. Sonrada umursamayıp, tekrar kafasını çevirdi. Hareketsiz öylece durmaya devam etti.

Yağmurdan sırılsıklam olmuş vücudu bir an için titresede, o uçsuz bucaksız gökten akan damlalar, yüreğindeki kaygıları, sıkıntıları da beraberinde alıp, bacaklarından yerlere süzülüp, ayaklarının etrafında oluşan küçük gölcükte kaybolup gitti. Şimdi içi, yüreği sımsıcak. Ellerini göğsünde kavuşturup, başını göğe kaldırıp, derin bir nefes aldı.

Tüm kötülüklerden ve tüm sıkıntılardan arınmış hissediyor kendini yağmur dinmek üzereyken. Yüzüne damlayan son yağmur damlacıklarıyla; ıslak ama mutlu ve huzurlu bir şekilde, dudaklarında belli belirsiz bir tebessümle, başı önünde - sanki yağmurun ona vermiş olduğu huzuru bulutların görmesini istemiyormuş gibi – içeri girdi.

Yağmurun getirdiği huzur olmuştu. İçinde yaşadıklarını dindirmenin mutluluğuyla üstünü değiştirip, rüyaların güzel diyarına yolculuk yapmak üzere yatağına uzandı.

 
Toplam blog
: 49
: 4247
Kayıt tarihi
: 01.01.08
 
 

1971 Merzifon doğumluyum. Hayatın her alanında üretmenin doğruluğuna inanıyorum.. Evliyim ve Mert ..