- Kategori
- Psikoloji
Yaraya tuz bastın...
Şimdi gecenin en sakin, en huzurlu vakti.
Şimdi tüm kelimelerin sustuğu, tüm seslerin kesildiği, hatta nefes alışverişlerin bile azaldığı an..
Şimdi sessiz akan suların gürüldediği, şimdi içine gömülmüş sırların seni yemeye başladığı an...
İçine ilmek ilmek işlenen acının vakti...
Gece, derin bir sessizlik, ben, yastığım, kulağıma fısıldanmış sırlar...
Diyorsun ki; "Şu dünyada yerim yok"...
Sıralıyorsun tüm kelimeleri... İçinde sakladığın zehri...
Yüreğindeki keder, bulaşıcı bir hastalık...
Bilmiyorsun... Bilmiyorsun o zehrin daha önce hücrelerimi sardığını...
Anlatıyorsun... Susmuyorsun...
Şimdi... Gecenin en sakin vakti... İçimi kemiren ses oluyorsun...
Yaraya tuz basıyorsun... Anlamıyorsun...
Sesler, kelimeler, zehrin, söyleyeceklerin, kendin tükeniyorsun...
Aklıma, yüreğime, içime, yüzüme, hayata, değerlerime, güvenime zehrini bulaştırıyorsun...
Yaraya tuz basıyorsun... Anlamıyorsun... Bilmiyorsun... Susmuyorsun...Konuşuyorsun..
Fotoğraf : www.deviantart.com
- Toplam blog
- : 194
- : 1525
- Kayıt tarihi
- : 04.08.06
1981 yılında aslında istenmiyor olsam da geç alınan karardan dolayı hayattayım:)) Haritacıyım ve işi..