- Kategori
- Trafik
Yaşam Cambazlığı
Her gün ince bir çizgide yürümekte verdiğimiz her kararın sonucundaysa olumlu ya da olumsuz bir bedel ödemekteyiz. Yaşamımız verdiğimiz kararlar, yaptığımız seçimlerle geçip gitmekte..
Ev’e, iş’e, çarşıya ve benzeri yerlere gitmek için bulunduğumuz ortamdan dışarı adım attığımız andan itibaren yaya ya da sürücü olmaktayız
Eğer bulunduğumuz yer ana yol’a yakınsa günün belli saatlerinde dışarıdan gelen korna sesleri adeta kulağınızı tırmalar. İster yaya, istersek şöför olalım çok sabırsız ve bir o kadar da dalgınız.
Sabırsızlığımızın, kendimize duyduğumuz aşırı güvenin, dalgınlığımızın, asabiyetimizin bedelini de yine kendimiz, çevremizdekiler ve sevdiklerimiz ödemekte. Maddi ya da manevi olarak.
Uzun sözün kısası trafikten söz ediyorum. Bundan yıllar önce Ankara, İstanbul gibi büyük şehirlerde meydana gelen trafik kazalarının büyük bir çoğunluğunda maddi hasar ortaya çıkardı.
Günümüzde pek çok şey gibi bu durumda değişti. Artık şehir içinde de ölümle sonuçlanan kazalar meydana gelmekte.
Öncelikle şehir içi yollar otoban’a dönüştü. Yaya geçidi kalmadı gibi bir şey. Yol yapımında sanki her yayanın genç ya da orta yaşlı olduğu düşünülmekte. Buna da modern kent denilmekte. Yayalara yürüme, karşıdan karşıya geçme hakkı vermeyen verse bile bunu da daha çok alt ve üst geçitlerle veren bir kentleşme ve belediyecilik anlayışına sahibiz.
Belediye ve kentleşme anlayışı böyle olduğunda araç sahibi yolun durumuna göre ayağını gaz’a basmayı kendisine hak olarak görmekte. Özellikle de yoğun bir trafikten çıkmışsa… Araç sahipleri saatlerce trafikte beklemenin hıncını adeta yayalardan çıkarmak istemekteler adeta. En çok rastladığım olay yayanın karşıya geçtiğini görmesine rağmen şöförün hız kesmemesi hatta ve hatta “yolların efendisi benim” dercesine gaz’a basıp daha da hızlanması.
Bunun yanı sıra tâli yoldan ana yol’a çıkarken araç var mı diye bakma gereksinimi duymayıp hızını kesmeden ana yol’a çıkanlar. Kestirmeden gitmek için polisiye filmlerde ya da dizilerde olduğu gibi arabaların geldiği yönden giden, viraj ve dönemeçlerde durup yolcu alan, yolcu indirenler. U dönüşü yasağı tabelasını görmezden gelerek dönüş yapanlar, sol şeritte giderken ani bir kararla sağ şerite geçmeye ya da yol’a sapmaya karar verip yanındaki ve arkasındaki araçlara sinyal bile vermeden aracın önüne çıkanlar. Sol şeritte yavaş hızla gidip sağ şeritte ralliye katılmışcasına hız yapanlar. Trafik yoğunluğundan kurtulmak için araçların sağından geçip önüne çıkmak isteyenler. Aniden fren’e basanlar.….ve daha niceleri saymakla bitmez. Tabii bu yazdıklarımın içine uykusuzluk, alkollü araç kulanma gibi durumları saymaya gerek bile duymamaktayım. Neredeyse alışkanlık haline geldi. Bu tip durumlar. Yukarıda verdiğim örnekler ilk önce aklıma gelen ve çok sık olarak karşılaştıklarım.
Peki ya yayalar?
Karşıdan karşıya geçerken gelen araba var mı? diye bakmaya gerek görmeyenler, cep telefonuyla yaptığı hararetli konuşmasına ara verme ihtiyacı duymayanlar, deniz kenarında ya da kaldırımda yürüyormuşcasına aheste aheste karşıya geçenler, trafik lambasının kırmızı yanmasını dikkate almayan ya da trafiği kimin yönettiğine dikkat etme ihtiyacı duymayanlar.. Olmadık zamanda özellikle de arabaların hızlı gittikleri yollarda kendilerini arabaların önüne adeta atanlar.. Görüş alanının yok denilebilecek kadar az olduğu yerlerde, virajlarda, araba, dolmuş, otobüs gibi araçların önünden birdenbire yola çıkanlar...
Sonuç yazılı ve görsel medyada,
<ı>“…..'da meydana gelen kazada ….kişi öldü…..kişi ağır yaralı olarak hastahaneye kaldırıldı” diye yayınlanan haberler.
Yaşamak varken yaşamın kıyısnda ince bir çizgide kendimize, sevdiklerimize ve çevremizdekilere adeta cambazlık yapma ve yaptırtma gibi bir hakkımız bulunmamakta.
Kısaca, hepimiz insanız. Yaşamak ise en büyük hakkımız.
(http://patrz.pl/filmy/kierowco-nie-badz-bezmyslny)
(Yukarıda linkini de verdiğim; Polonya’da trafik kazalarını önlemek amacıyla kanallarda gösterilen bu vtr gerçekten çok çarpıcı)
- Toplam blog
- : 226
- : 1337
- Kayıt tarihi
- : 26.01.07
1960 İstanbul doğumluyum. Kitap okumayı, yazı yazmayı, resim yapmayı ve yabancı dil'den Türkçe'ye..