- Kategori
- Deneme
Yazmak Değerlidir
Yazmak değerlidir…
En anlamlı hediyedir çoğu kez…
Sözün uçması gibi bir telaşım olmadığı halde kalanın hep yazı olmasını isterim ben…
Şair ruhlu olamadım asla…
Yazdıklarım mısra olmadı hiçbirinde…
Alışılagelmiş dörtlüklerim olmadı süslü kafiyelerle…
Ne geldiyse hükümsüz aklıma, onları dolaylamak oldu yaptığım…
Sitemim, kaygılarım, tespitlerim, umudum, çocukluğum, mizahım, aşkım…
Bazen hayata bakışım…
Bazen onun bana bakışı…
Yazmak o kadar eğlenceli ki…
İnsanın sevdiği şeyi yapmasıysa mutluluk…
Yazmak bir mutluluk bana…
Bunu çocukluğumda da farkedebilirdim belki her Türkçe dersinde bir metin okuyup, o metnin bilinmeyen kelimelerini çıkarıp, metinle ilgili soruları cevaplamak durumunda bırakılmasaydım…
Kompozisyonlar yazarken öğretmenlerim, paragraf başına bırakacağım santimetre sayılarını vatan millet meselesi haline getirmeseydi…
Ne vardı yani pırıl pırıl bir A4 kağıdı olmasaydı…
Bir parça saman kağıdı bile yetmez miydi duyguların canlanması, düşüncelerin yeşerip mürekkep olması için…
Tükenmemesi için…
Başlığı atacak kırmızı kalemim yok diye küçümsenmeli miydi onca çaba…
Peki ya yazdıklarımız…
Yazmamız gerekenlerden ziyade yapmamız gerekenler vardı…
Sayfayı ortalayarak başlığı yazmalı, paragraf başını ölçmeliydik…
Giriş paragrafına başlamalı, gelişmeye geçmeden önce yeni paragraf başı getirmeli ve nihayet sonuç bölümüne geçmeliydik…
Satır sonlarının kağıt sonuna gelmemesine dikkat etmeliydik…
Fazla silgi izi bırakmamalıydık en temizinden…
Sağ üst köşeye tarihi yazmalıydık…
Kağıdımızı buruşturmadan ayağa kalkmalı ve önümüze bakarak sınıftan çıkmalıydık…
Sahi konu neydi?..
Ne yazdık?..
Önemli değildi sanki…
Nasılsa sayfa düzenini düzgün yapsak yetiyordu…
Otomatikti herşey…
Aklımız özgür değildi ki kalemimiz olsaydı…
Kafamızdaki fikirleri kağıda dillendirmek yerine kafamızdaki not kaygısını kağıda fırlatıyorduk her kompozisyonda…
Titrek ellerle yazmaya başlayıp aynı tılsımla bitiriyorduk yazılarımızı…
Oysa ki şimdi, şuncağızcık kağıda bir vapur içerisinde hayat sığdırabilmenin tadını çıkarabiliyorum…
Bunları yazabiliyorum…
Yazarken eğlenebiliyorum…
Yazmak değerlidir…
En anlamlı hediyedir çoğu kez…
Sözün uçması gibi bir telaşım olmadığı halde kalanın hep yazı olmasını isterim ben…
Ama satırlar düzensiz mi oldu ne?..
Tamam kızmayın iki santim boşluk bırakıyorum !
Baha Naci
- Toplam blog
- : 5
- : 472
- Kayıt tarihi
- : 10.10.11
Dr. Fizyoterapist, Osteopat, AİBÜ 2008 ..