- Kategori
- Kişisel Gelişim
Yıllanan mazi adına
Ömür geçti nicesini duymadan, hatıralarla dolu defterleri hiç umursamadan... Geride kalanları düşündükçe ileriyi anımsayamaz, isteyemez oluyoruz nedense; eğer arkamıza baktığımızda içinde binbir duyguyu barındıran anılarımız varsa...
Yaşlıların dediği gibi "Ah nerde o günler? Keşke hep birlikte dönebilsek o günlere..." diyesim geliyor. Ama nafile; bu konuda biçare yürekler küçük bir fotoğraf karesinin verdiği tebessümden, birkaç parça eşyadan kapabildiklerini almakla yetiniyorlar sadece.
İşin daha bir tuhaf yanı yaşlandığımı, yani büyüdüğümü hissediyorum bu sözleri söylemeye ihtiyaç duydukça. Aslında her yaş kendine göre güzel, zor ve değerli; fakat mazide kalan, gönüllerin saf olduğu, paylaşımın bol olduğu günleri çoğunlukla yakalamak zor oluyor.
İşte bu yüzden özledim seni çocukluğum. Daha doğrusu yardımsever, hoşgörülü, cömert, bana sadık ve güvenilir günlerim. Halbuki o yıllarda da hırsızlık ve cinayet işleme gibi durumlar vardı. Demek ki bu konuda çok şanslıymışım; çünkü safça sığınabileceğim zamanlarım olmuş. Bana manevi açıdan yokluk verebilecek zamanlar tüm varlığını göstermiş.
Bunca yaşanmışlığın ardında bana söyletecek başka sözün kalmadı mı geçmiş zamanım? Yoo! Hayır, var hem de bu konuyla ilgili son sözüm. Sözün uçup yazının kaldığı gibi zaman da uçup gidiyor elimizden, farkına varmadan özgür olmak isteyen bir güvercin misali... Geride bıraktığı anılarsa, akılların en şaşalı köşesine mürekkeple kazınıyor.
Yaşlıların dediği gibi "Ah nerde o günler? Keşke hep birlikte dönebilsek o günlere..." diyesim geliyor. Ama nafile; bu konuda biçare yürekler küçük bir fotoğraf karesinin verdiği tebessümden, birkaç parça eşyadan kapabildiklerini almakla yetiniyorlar sadece.
İşin daha bir tuhaf yanı yaşlandığımı, yani büyüdüğümü hissediyorum bu sözleri söylemeye ihtiyaç duydukça. Aslında her yaş kendine göre güzel, zor ve değerli; fakat mazide kalan, gönüllerin saf olduğu, paylaşımın bol olduğu günleri çoğunlukla yakalamak zor oluyor.
İşte bu yüzden özledim seni çocukluğum. Daha doğrusu yardımsever, hoşgörülü, cömert, bana sadık ve güvenilir günlerim. Halbuki o yıllarda da hırsızlık ve cinayet işleme gibi durumlar vardı. Demek ki bu konuda çok şanslıymışım; çünkü safça sığınabileceğim zamanlarım olmuş. Bana manevi açıdan yokluk verebilecek zamanlar tüm varlığını göstermiş.
Bunca yaşanmışlığın ardında bana söyletecek başka sözün kalmadı mı geçmiş zamanım? Yoo! Hayır, var hem de bu konuyla ilgili son sözüm. Sözün uçup yazının kaldığı gibi zaman da uçup gidiyor elimizden, farkına varmadan özgür olmak isteyen bir güvercin misali... Geride bıraktığı anılarsa, akılların en şaşalı köşesine mürekkeple kazınıyor.