- Kategori
- Deneme
Yorgunum
Düşünmekten yoruluyor insan… Özlemekten… Tekrarlamaktan, kanıtlamaktan yoruluyor… Sevgi dengesizliklerinden… Sürekli umut etmekten… İnancı ayakta tutmak kolay değil…
Ne çok uğraştık bir şeyleri ayakta tutabilmek için.
Emek vererek yıllarca… Ve başarınca… Ve yorulunca… Ve bakınca etrafa… Kimse yok…
Her şeyi almışken… Mutluluğu bulmuşken… Kazanmışken… Kayıp gidivermesi her şeyin… Kıymetsizleşmesi…
Hiç farkında olmadan, sebebini unuttuğunuz kırgınlıklar doluyor ceplerimize.
Ağır…
İnsan iki adımda yoruluyor. Yaslanıp dinlenecek bir yer arıyor. Yok…
Cebindeki kırgınlıkların bazılarını alıp yardım edecek birilerini bekliyor… Yok…
Kontrol mekanizmaları bozuluyor…
Sinir sistemi.
Ruh sağlığı.
Uyku düzeni.
Yorulmak;
Hayata dair bildiğiniz, yaptığınız ne varsa üst üste koyun ve en üstüne bu kelimeyi, her şey altında eziliveriyor.
Hayat garip bir akış sergilerken, her şey hareket halindeyken, sıkışıp kalınıyor bazen…
Yorgunluk…
Bir çekip gitme hali yaratıyor insanda.
İnsanı aşırı duygusal yapıyor. Meyve soyup “Bak süsledim bir de” diye getiren Anneye sarılıp ağlayası geliyor insanın…
Yıllar sonra elindekilere bakıp sevinmeye mecalin kalmıyor.
O zaman kendine bir sürü iş yaratıyor, kendini unutana kadar koşturuyor, yürüyor, çalışıyorsun.
Ruh güçsüz düşüyor, kasların güçleniyor.
- Toplam blog
- : 271
- : 606
- Kayıt tarihi
- : 16.05.08
Güzel sanatlar fakültesi Müzik bölümüne gitmeme rağmen, fakülte sonunda yıllardır yaptığım turizm..