Yüze yüze altıyüz...

Anlaşılacağı gibi kare oldum...

Bir noktaydım önceleri...

Yönlerim ise yörüktü...

Adımlarım da, korkak ve ürkekti...

Düştüm kalktım ve tutunmaya çalıştım...

Yazdım, çizdim, karaladım, bozdum ve kendime bir iş buldum.

Okudum, araştırdım, gördüğüm herşeye başka bir gözle baktım, not ettim, birgün bana gerekebilir dedim.

Fotoğraf makinem de daha farklı çalışmaya başladı. Bir başka resimler çekmeye başladım. Ben de şaştım bu işe... Duvarlara yazılmış yazılar gibi...

Gezerken, yürürken yazacağım yazıları düşündüm...

Gözlerim de bir başka açılmaya başladı çevreye...

Eskiden çok konuşurdum, geveze olduğum bile söylenebilirdi... Şimdi ise daha çok dinliyorum.

Ve aradan yıllar geçti...

Döndüm baktım arkama ki, altıyüz'ü bulmuşum...

Yazılarımı çok sayıda sitede görmekten mutlu oldum...

Bazı yazılarımı öğrencilerin ödev amacıyla kullanmalarına- yararlanmalarına- sevindim.

Sayımız gitgide artmaya başladı...

Tartışmaların, hatta didişmelerin bile eğlenceli olmaya başladığını rahatlıkla söyleyebilirim.

Benim gibi tembel birinin, yüze yüze altıyüzü bulması zor görünüyordu...

Yazdıkça bu işi sevmeye başladım...

Yazma hevesi ve Miiliyet Blog deneyimim beni bulunduğum ilçenin bir gazetesinde köşe yazarı yapıverdi...

Yüze yüze altıyüz oldum...

Umarım sonrası da gelir...

Emekli öğretmenim ve emeklemeye devam ediyorum. Emeklilik yaşamın sonu değil, yaşama yeni amaçl..