- Kategori
- Psikoloji
Zehirli sarmaşıklar

Bazen durup kalırsın yolun ortasında. Hiç bir nedenin yoktur ya da içinin mağrasında üzeri uzun zamandır toprakla örtülmüş olan o küçük tohumların farkında olmamışsındır. Birden içini zehirli sarmaşıklar sarmış gibi hisssedersin ve onlar seni yolun ortasına bir çivi gibi çakar.
Zaman geçip gidiyordur ve sen yedikçe, konuştukça, yürüdükçe, gülümsedikçe, kederlendikçe, ağladıkça hayat belirtisi gösteriyorsundur. Zaman geçip gidiyor ve zamanın rüzgarı içinin toprağına zalim tohumlar bırakıyordur. O tohumlar gözyaşlarınla sulanıp yeşerinceye kadar hiç birşey olmadan, hayattaki herşeye rağmen, kendine rağmen, sarmaşıklara rağmen yaşamaya devam ediyorsundur.
Sonra birden durup kalırsın yolun ortasında. Öylece durup kalmışsındır. Gırtlağında bir ağırlık hissedersin. Sarmaşık kolları dışarı çıkmak ister o zehirli sözlerle. Yakıp yıkan bir haldesindir şimdi. O sarmaşıklardan kurtulmanın yolu yoktur çünkü. Tüm biriktirdiklerin hiç de doğru olmayan zamanlarda çıkar ortaya. En masum insana bağırmaya başlarsın.Birine sebepsiz yere küser darılırsın. Tüm dünya sana karşı sanırsın oysa dünya seni içine almaya kendine katmaya çalışırken sen uzak çöllerde yüreğine kum doldurmakla meşgulsündür.
Zehirli sarmaşıkları kesip doğramak için kocaman bir bıçak lazımdır şimdi sana. Onları köklerinden söküp atmak gerekir çünkü böyle yaşamaya devam edemezsin. İçindeki zehri ya dünyaya kusup kurtulacaksındır ya da onları köklerinden koparıp atacaksın...Başka yolun yoktur. Yoksa onlar seni boğarlar ve kurtuluş yoktur. İçinde filizlenen o tohumların sebebini bulmak gerekir.
Zaman insanın içine hep zehirli tohumlar atar. Gün içinde farketmediğin tohumlar. İnsan herşeyi erteler. O tohumlardan kurtulmayı da öyle...Ta ki bıçak kemiğe dayanana kadar o tohumlardan kurtulmayı aklına bile getirmez. Sonra ise çetin bir savaşın içinde bulur kendini. O durup kaldığı zamanlar, savaş zamanlarıdır onun kimse bilmez. Kurtulduğunda ise içinin toprağı darmadağın olmuştur. Yeniden yaşama merhaba der.Bilmez içinde kaç zehirli tohum var.Ve unutur o gırtlağına sarılan dallardan kurtulmak için verdiği mücadeleyi... Ta ki o tohumlar yeniden filizleninceye kadar...
Blog Resim:Lynnette Shelley