evvel kar taneleri gibi döndürüp, savururken beni sûretini göremediğim s e n yaşamsal nabzımda atmıyorsun şimdi ay gülümsüyor sularımda artık acıdan tatlıya ..
gizli çıban git gide büyüyordu içerden bir taraf yol korkağı iken mâhir olamadı sevgi kadın / aynadaki yalanla kandırdı hep kendini üzerlerine sinen korkunun kokusunu bir ..
/susuşlarının çoğaldığı, dağlar kadar ıssız gözlerin açılmayan dudaklarında gülüşünü özlediğim/ aramızdaki bu uzaklık ne zaman katedildi bu kadar kurarken bu sevdaya ..
evvel her günün bağrına düşen umutlar gözü kara toydular ortalığı hilebaz hüzünler bastığında bozguna uğrayıp korkakça gitmelere durdular her gidenden bir alacak var ..
“yaşlandıkça insan dünya başkalaşıyor”* diyor şair yaş ilerledikçe zaman korkusu düşer ya yüreğe görüş değişir kısalan zamanda /dünya dar gelir insana ne kadar çok birikmiştir ya..
gözlerini açtın bir sevinç bir sevinç sanki herkese düğün bayram hayat gül bahçesi / mi ki gülüyorlar iyi ama sen neden ağlıyorsun bahçeden aldığın ilk sol..
bir ah ettirir felek bir ohh bir yol alıp götürse hasret bir yol kollarına düşer vuslat bazen tenini yırtar ruhundan yayılanlarla can yiter aklından bo..
/kim kimin içindeki dilsizliği bilir mavi görünen gerçekte mavi midir/ içinde büyüyemezken unuttu oyun zamanı geçmişti mavilere koşarken tökezledi çocuk/adam ..
başlarken, umurumda değildi varacağım yer tomurcuksuz, dal budak saldım dilime düşen adın ne çok ağırmış içime düştüğünde anladım âniden uçuveren gülüşüyle göğsüme sap..
A ile Z yi bildin ömür alfabende boştu ikisinin arası bahar ölüydü daim güz yaşadı kalbinin götürdüğü yer yaza kavuşulmayan uzak bir dağ istasyonuydu sarı..
Güzel Sanatlara tutkulu, Türk sanat müziği hayranı, deniz ve İstanbul âşığı şiiryazar bir fâni....